Κυριακή, 20 Νοεμβρίου 2011

Το Β4 διαβάζει και προτείνει (Αναγνώσεις)





Stephen King,  
Ο Άντρας Με Το Μαύρο Κουστούμι

γράφουν ο Γιάννης Παναγιώτου και
             ο Παρασκευάς  Παπουτσής


1.      Εισαγωγικά

Το κείμενο που τιτλοφορείται «ο άντρας με το μαύρο κουστούμι» αποτελεί διήγημα και περιέχεται στο βιβλίο «Όλα είναι δυνατά» που περιλαμβάνει 14 τρομαχτικές ιστορίες-διηγήματα. Γράφτηκε το 2002 και αποτελεί το 57ο έργο του ανάμεσα στο συνολικό έργο του συγγραφέα.

2.      Η υπόθεση του διηγήματος
Ο Γκάρι, ο ήρωας και κύριο πρόσωπο της ιστορίας, καθώς βρίσκεται στο νοσοκομείο, γέρος πια, αποφασίζει να γράψει μια ιστορία που βίωσε όταν ήταν μόλις εννιά χρονών. Ο Γκάρι ζούσε στο Μότον, μια πόλη ήσυχη χωρίς δείγματα τεχνολογικής ανάπτυξης, με την οικογένειά του. Αυτός μαζί με τον πατέρα του και τη μάνα του αποτελούσαν μια παραδοσιακή οικογένεια. Είχε και έναν αδελφό, τον Ντον, ο οποίος όμως είχε πεθάνει από τσίμπημα μέλισσας καθώς ήταν αλλεργικός.  Μια μέρα ο πατέρας του, μέσα στις πολλές εργασίες που του ανέθεσε, του έδωσε την ευκαιρία να πάει πρώτη φορά στη ζωή του για ψάρεμα. Ο  Γκάρι είχε ενθουσιαστεί αλλά πρωτού πάει οι γονείς του τον συμβούλευσαν να μην μπει βαθιά μέσα στο δάσος, στο σημείο όπου διακλαδωνόταν το ρέμα.
Εκείνος σύμφωνος και σεβόμενος τη δύσκολη ψυχολογική κατάσταση των γονιών του, μετά το θάνατο του Νταν, άρχισε να κινείται κατά μήκος του ρέματος ψάχνοντας το καταλληλότερο σημείο για ψάρεμα. Έφτασε ως το σημείο που διακλαδώνεται το ρέμα, αποφασίζοντας ότι εκεί είναι το καλύτερο μέρος για την εργασία του αυτή. Πράγματι, έπιασε δύο μεγάλα ψάρια και συνέχισε να ψαρεύει. Όμως, ενώ είχε καρφώσει το καλάμι στο έδαφος, εκείνος ξάπλωσε στο χορτάρι με αποτέλεσμα να αποκοιμηθεί. Μόλις ξύπνησε είδε ότι περπατούσε μια μέλισσα και σκεπτόμενος ότι θα μπορούσε να του συμβεί αν τον τσιμπήσει, μετά το θάνατο του αδερφού του με αυτόν τον τρόπο, αποφάσισε να παραμείνει ακίνητος. Ξαφνικά ακούστηκαν κάποια παλαμάκια και η μέλισσα ψόφησε. Το παιδί απορημένο γύρισε να δει ποιος ήταν αυτός που χτύπησε παλαμάκια. Αντίκρισε ένα μαυροντυμένο άντρα με νύχια αρπαχτικού, μάτια φλεγόμενα και δόντια κοφτερά, που μύριζε θειάφι και όπου πατούσε καιγόταν το χόρτο και τα λουλούδια. Ο Γκάρι φοβισμένος αποφάσισε να μην δείξει σημάδια τρόμου και να συμπεριφερθεί φυσιολογικά. Ο μαυροντυμένος άντρας ανακοινώσε στο Γκάρι ότι η μάνα του είχε πεθάνει από τσίμπημα μέλισσας στην κουζίνα του σπιτιού. Το παιδί, αν και δε δεχόταν τα λόγια του άντρα, έκλαιγε και κατά βάθος φοβόταν μήπως αυτό το γεγονός είχε συμβεί πραγματικά. Ενώ ο Γκάρυ ήταν μπερδεμένος και ψυχικά ταραγμένος, ο άντρας ξαφνικά είπε ότι πεινάει και ότι θα τον φάει. Το παιδί του έδωσε να φάει τα ψάρια που είχε πιάσει αλλά εκείνος συνέχιζε να πεινάει με αποτέλεσμα να στραφεί προς τον Γκάρι. Εκείνος αμέσως το έβαλε στα πόδια, τρέχοντας προς το σπίτι  του έξω από το δάσος. Ο άντρας άρχισε να τον κυνηγάει και παρόλο που πολλές φορές ήταν πολύ κοντά του, ο Γκάρι κατάφερε να βγει από το δάσος, καταλήγοντας στην αγκαλιά του πατέρα του, κλαίγοντας και τρέμοντας από το φόβο του. Αφού το παιδί είπε στον πατέρα του τι συνέβη, ο πατέρας του τον ρώτησε μήπως ήταν όνειρο, αφού μετά το θάνατο του Νταν έβλεπε συνέχεια εφιάλτες. Το παιδί, αφού πρώτα τον ρώτησε αν ζει η μητέρα του, δεν ήξερε τι να απαντήσει, αφού ήταν μπερδεμένο εξαιτίας όλου αφού του γεγονότος. Καθώς καθησυχάστηκε με την είδηση ότι η μητέρα του ζει και είναι μια χαρά, αποκρίθηκε ότι ίσως να ήταν όνειρο. Ύστερα ο Γκάρι απρόθυμα μαζί με τον πατέρα του μπήκε ξανά μέσα στο δάσος για να πάρει τον εξοπλισμό του ψαρέματος που είχε αφήσει ο Γκάρι στο σημείο της συνάντησης του με το μαυροντυμένο άντρα. Ο πατέρας του όμως είδε ότι υπήρχαν στο έδαφος καμένα χόρτα και, αφού πήρε τον εξοπλισμό του ψαρέματος, είπε στο Γκάρι να φύγουν αμέσως από το δάσος και να επιστρέψουν στο σπίτι. Τώρα πια, καθώς ο Γκάρι είναι 90 χρονών, αποφάσισε να ξαλαφρώσει η ψυχή.], αφού ακόμα ένιωθε ζωντανό αυτό το γεγονός στην καρδιά του.

3. Θέματα
Ο συγγραφέας Stephen King θίγει μεταφυσικά θέματα και εξωλογικά στοιχεία. Επίσης καταπιάνεται με το θέμα του φόβου και της σχέσης ζωής – θανάτου.

4.  Πρόσωπα
Γκάρι: φαίνεται ένα πρόθυμο παιδί, που θέλει αν βοηθάει τους γονείς του χωρίς αν υπολογίζει κούραση. Τους σέβεται, τους υπακούει και προσπαθεί να τους ευχαριστεί. Έχει επηρεαστεί βαθύτατα από το θάνατο του αδερφού του, με αποτέλεσμα να έχει τραυματιστεί ψυχικά. Είναι αρκετά ψύχραιμος και διαθέτει ψυχική δύναμη.

Πατέρας: Αποτελεί το πρότυπο του πατέρα των παραδοσιακών οικογενειών. Ασχολείται με τις δουλειές έξω από το σπίτι που απαιτούν κυρίως μυική δύναμη. Αγαπάει και εμπιστεύεται το γιο του. Είναι ήρεμος και καθόλου οξύθυμος. Σέβεται τη γυναίκα του και τη υποστηρίζει ψυχικά, διότι είναι σε άσχημη ψυχολογική κατάσταση εξαιτίας του θανάτου του μεγαλύτερου γιου τους.

Μητέρα: Αποτελεί το πρότυπο της μητέρας των παραδοσιακών οικογενειών. Μετά το θάνατο του Νταν, έχει αποκτήσει πολλές φοβίες και ανασφάλειες. Είναι υπερπροστατευτική με το Γκάρι. Παρόλη την κατάστασή της προσπαθεί να κρατηθεί δυνατή, προσφέροντας στο Γκάρι μια καλή. Ασχολείται με τις υποχρεώσεις του νοικοκυριού της. Έτσι κρατάει ολόκληρο το σπίτι, έχοντας ξεκαθαρίσει στο μυαλό της την αποστολή της να φροντίσει την οικογένειά της.    

Άντρας με το μαύρο κοστούμι: Η προσωποποίηση του κακού. Εκμεταλλεύεται τους φόβουςκ και τις ανασφάλειες των άλλων, φέρνοντας τους τον ππονο και την ψυχική συντριβή. Μέσα από το διήγημα καταλαβαίνουμε ότι ο άντρας αυτός είναι ο διάβολος.

5. Η αφήγηση

 Ο αφηγητής είναι ομοδιηγητικός και δραματοποιημένος. Έχουμε α’πρόσωπη αφήγηση και εσωτερική εστίαση. Η Ιστορία ξεκινά με αναδρομή από το παρόν της αφήγησης, Ο ήρωας θυμάται μια ιστορία που είχε στιγματίσει τα παιδικά του χρόνια.

6. Τι μας άρεσε
Μας άρεσε η αναδρομική αφήγηση με ευθύγραμμη παρουσίαση γεγονότων και η α’πρόσωπη αφήγηση, που δίνει στο διήγημα ζωντάνια, παραστατικότητα και αμεσότητα˙ στοιχεία απαραίτητα για να δομηθεί ένα ενδιαφέρον διήγημα τρόμου. Επίσης, θετικό στοιχείο θεωρούμε τις γλαφυρές περιγραφές του και την ισορροπία εσωτερικής και εξωτερικής δράσης.

         7. Τι δε μας άρεσε
Δε μας άρεσε το γεγονός ότι η ιστορία που αφηγείται είναι κοινότοπη. Δεν αποτελεί κάτι το καινούριο, αφού οι περισσότεροι άνθρωποι ίσως έχουν ακούσει κάτι παρόμοιο. Γενικά δεν είναι πρωτότυπη.

           Αξίζει;
Ο Stephen King είναι συγγραφέας του φόβου και φανταστικού και στο διήγημα αυτό τα παρουσιάζει όλα με τέτοιο τρόπο, που σου κεντρίζει το ενδιαφέρον, με αποτέλεσμα να μη θέλεις να αφήσεις το βιβλίο από τα χέρια σου. Σε όλη τη συλλογή των βιβλίων του πραγματεύεται διαφορετικές μορφές τρόμου. Έτσι θεωρoύμε ότι τα βιβλία του αξίζει να τα προσέξουν οι φιλαναγνώστες, καθώς θα διαβάσουν κάτι διαφορετικό από αυτά που έχουν συνηθίσει έως τώρα.
                                                                                Οκτώβρης 2010


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου