καλοκαιρινό....!

το αγαπημένο μου γι΄αυτή την εποχή! Απίθανοι στίχοι!!

Ρατσισμός: Ένα ανησυχητικό φαινόμενο

γράφει η Κλαούντια Ντιτάτη

·         Ορισμός

Ρατσισμός είναι η θεωρία που υποστηρίζει την ανωτερότητα μια φυλής και αποβλέπει στην «καθαρότητά» της και στην κυριαρχία της πάνω στους άλλους. Ο ρατσισμός αποβλέπει στην υποτίμηση, εκμετάλλευση, υποδούλωση των άλλων κοινωνικών ομάδων, λαών ή φυλών.

·         Ιστορική αναδρομή

Παλαιότερα φαινόμενα ρατσισμού:

1.       Στα χρόνια μετά από τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο οι λευκοί οργανωμένοι σε ομάδες κατεδίωκαν τους μαύρους και τις εθνικές μειονότητες στη Β. Αμερική (Κου Κλουξ Κλαν)

2.      Το καθεστώς «απαρτχάιντ» που επικρατούσε στη Ν. Αφρική.

3.      Η θεωρία του Ναζισμού πριν και κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Ο Χίτλερ έπεισε έναν ολόκληρο λαό για την ανωτερότητα της Αρίας Φυλής και στράφηκε σε τρομερές βιαιότητες εναντίον των Εβραίων, των Τσιγγάνων κ.ά.

·         Τα αίτια

Ποια είναι ωστόσο τα αίτια του κοινωνικού αυτού προβλήματος. Αρχικά, η έλλειψη παιδείας δεν επιτρέπει στο άτομο να απεγκλωβιστεί από προλήψεις, δεισιδαιμονίες και αναχρονιστικές ιδέες. Εξαιτίας λοιπόν αυτού του ψυχονοητικού  εγκλωβισμού θεωρεί ως μόνο μέσο αναγνώρισης και επιβολής της προσωπικότητας του στους άλλους τη βία. Επιπλέον, λόγω της οικονομικής κυρίως δυσπραγίας οι ευθύνες μετατίθενται σε κοινωνικές μειονότητες και όχι σ΄ αυτούς που πραγματικά τις φέρουν. Εξάλλου, όπως είναι γνωστό, οι μετανάστες αποτελούν τους αποδιοπομπαίους τράγους και θεωρούνται υπεύθυνοι και για άλλα κοινωνικά προβλήματα, όπως βία και εγκληματικότητα. Τέλος, ακόμη ένα αίτιο είναι η εξυπηρέτηση οικονομικών και πολιτικών σκοπιμοτήτων. Από τη στιγμή που ένας λαός χαρακτηρίζεται «κατώτερος» από έναν άλλο, η εκμετάλλευσή του εμφανίστηκε ως φυσική κατάσταση.

·         Συνέπειες

      Το φαινόμενο αυτό είναι λογικό να συνοδεύεται από σοβαρότατες συνέπειες τόσο για το άτομο όσο και για την κοινωνία γενικότερα. Καταρχάς, το άτομο που υφίσταται ρατσιστικές διακρίσεις αισθάνεται μειονεκτικά, καθώς πολλές φορές προσβάλλεται η αξιοπρέπειά του και δεν είναι λίγες οι περιπτώσεις που πέφτει θύμα εκμετάλλευσης στον εργασιακό κυρίως τομέα. Ωστόσο, επιπτώσεις υφίσταται και το άτομο που ασπάζεται ρατσιστικές θεωρίες, εφόσον φανατίζεται, γίνεται μισαλλόδοξο και χαρακτηρίζεται από αντικοινωνικότητα. Απόρροια αυτών είναι η διάσπαση της κοινωνικής συνοχής, η διεύρυνση των κοινωνικών ανισοτήτων και η όξυνση των κοινωνικών προβλημάτων.

·         Τρόποι αντιμετώπισης

      Στο σημείο αυτό είναι ανάγκη να αναφέρουμε ορισμένους τρόπους αντιμετώπισης αυτού του προβλήματος που μαστίζει την κοινωνία μας. Αρχικά καθοριστικός (μπορεί και πρέπει να) είναι ο ρόλος της οικογένειας και του σχολείου όσον αφορά στην καλλιέργεια και μετάδοση ανθρωπιστικών ιδανικών στα παιδιά. Επιπλέον καθίσταται απαραίτητη η υπεράσπιση αξιών και ιδανικών, όπως είναι η δικαιοσύνη, η ισοτιμία και η ειλικρίνεια, που βοηθούν και ανυψώνουν το πνευματικό και ψυχικό επίπεδο του ατόμου. Τέλος, το κράτος επιβάλλεται να θεσπίσει αυστηρότερους νόμους για την καταδίωξη και την τιμωρία ρατσιστικών εκδηλώσεων, γιατί σε ορισμένες χώρες ρατσιστικές συμπεριφορές υποθάλπονται.

·         Επίλογος

      Εν κατακλείδι, μέσα από την εκδήλωση ρατσιστικών ενεργειών υπονομεύεται η δημοκρατία, εφόσον επικρατεί ανισότητα και αναξιοκρατίας μέσα στην κοινωνία. Έτσι λοιπόν, όλοι οφείλουμε να μην υποβαθμίζουμε σε καμιά περίπτωση την προσωπικότητα του συνανθρώπου μας αλλά να την σεβόμαστε και αν αντιμετωπίζουμε θετικά την όποια διαφορετικότητα που προβάλλει.

Διαδίκτυο: Χάσμα νέων και ωρίμων

γράφει η Κλαούντια Ντιτάτη

 Χαρακτηριστικό της ανθρώπινης φύσης είναι η τάση της για επικοινωνία και για γνώση. Η τάση αυτή προσλαμβάνει κάθε φορά διαφορετική μορφή, ανάλογα με τα τεχνικά μέσα που δημιουργεί ο άνθρωπος σε κάθε φάση της ιστορικής του πορείας.
Κατ΄ αυτόν τον τρόπο σήμερα ο άνθρωπος επικοινωνεί και αποκτά γνώση χρησιμοποιώντας ένα παγκόσμιο δίκτυο, το διαδίκτυο. Η σχέση του καθενός με το διαδίκτυο προσδιορίζεται από μια σειρά παραγόντων˙ ένας αυτούς είναι και η ηλικία, καλύτερα η αναπτυξιακή φάση που διατρέχει ως ψυχοβιολογικός οργανισμός καθώς αναπτύσσεται εντός κοινωνικών πλαισίων. Λογικό λοιπόν είναι οι νέοι να έχουν διαφορετική σχέση με το διαδίκτυο από τους μεγαλύτερους σε ηλικία ανθρώπους. Αυτό οφείλεται στο χάσμα γενεών, ένα φαινόμενο που προϋπάρχει της σύγχρονης εποχής, γιατί έτσι είναι η φύση του ανθρώπου, να μεταβάλλεται ανάλογα με την αναπτυξιακή φάση που διανύει, επομένως να διαφοροποιείται τόσο από την προηγούμενη όσο και από την επόμενη γενιά.

                Ας σκιαγραφήσουμε αρχικά τη σχέση των νέων με το Διαδίκτυο. Ο νέος έχει πρόσβαση σχεδόν σε καθημερινή βάση στο διαδίκτυο και κυρίως στις σελίδες κοινωνικής δικτύωσης όπως είναι το Facebook και το Τwitter κλπ. Οι έφηβοι είναι εθισμένοι και εξαρτημένοι από τις σελίδες αυτές, διότι βλέπουν το χώρο αυτό ως χώρο ψυχαγωγίας και κοινωνικοποίησης. Συγκεκριμένα, οι νέοι στις σελίδες κοινωνικής δικτύωσης δημιουργούν νέες φιλίες ή εδραιώνουν τις ήδη υπάρχουσες. Επιπλέον, οι περισσότεροι, προβάλλοντας τον εαυτό τους, αποκτούν μεγαλύτερη αυτοπεποίθηση και αισθάνονται περισσότερο ισχυροί. Ακόμη είναι και ένας χώρος ψυχαγωγίας όπου οι νέοι προτιμούν να περνούν τον ελεύθερο χρόνο τους με την προβολή διαφόρων βίντεο, παρακολουθώντας ή συμμετέχοντας στο «κουτσομπολιό» που κυριαρχεί στα site αυτά, ακόμη και ψυχαγωγούμενοι με τα τραγούδια ακόμα και με τις ταινίες που μπορεί να έχουν στη διάθεσή τους.

                Αντιθέτως τα άτομα μεγαλύτερης ηλικίας σαφώς και δεν έχουν αναπτύξει μια οικεία σχέση με το διαδίκτυο. Το γεγονός αυτό οφείλεται στους γρήγορους ρυθμούς εξέλιξης και στις απότομες αλλαγές των συνθηκών ζωής με αποτέλεσμα πολλοί ενήλικες, είτε από αδυναμία να τις αντιληφθούν είτε από ανικανότητα να προσαρμοστούν, μένουν πίσω. Έτσι, τα άτομα αυτά θεωρούν εξαιρετικά επικίνδυνη την πρόσβαση στο Ίντερνετ και τους αγχώνει το γεγονός ότι τα παιδιά τους σπαταλούν πολύ χρόνο σερφάροντας στο Διαδίκτυο. Βέβαια, ορισμένοι από αυτούς χρησιμοποιούν το Διαδίκτυο στην εργασία του, καθώς τους είναι απαραίτητο και έτσι είναι αναγκασμένοι να προσαρμοστούν στα νέα δεδομένα. Τέλος, η πλειονότητα των ατόμων μεγαλύτερης ηλικίας θεωρούνται αναλφάβητοι όσον αφορά στη γνώση και τη χρήση του Διαδικτύου.

                Οι αιτίες της διαφοροποίησης των δύο αυτών ομάδων (ηλικιακών κατηγοριών καλύτερα) οφείλονται στη  ίδια τη φύση του νέου και του ώριμου ανθρώπου, καθώς και στις ιδέες και τις πεποιθήσεις που αυτοί αντιπροσωπεύουν στην κοινωνία. Αρχικά, τα νέα πρότυπα ζωής που προβάλλονται από τα ΜΜΕ και τα στοιχεία ξένων πολιτισμών που εισβάλλουν στη ζωή μας, υιοθετούνται πολύ πιο εύκολα από τους νέους αλλά έρχονται σε αντίθεση με τις παραδοσιακές αξίες και αντιλήψεις των μεγαλύτερων. Επιπλέον οι νέοι είναι οι εκφραστές της ζωής, της δημιουργικότητας και του νεωτερισμού. Αγαπάνε την ανανέωση, τις αλλαγές δομών και θεσμών και συλλαμβάνουν ευκολότερα τα μηνύματα του καινούριου και διαφορετικού. Έτσι, είναι αναπόφευκτη η σύγκρουση με τους μεγαλύτερους, που συνήθως είναι απρόθυμοι να αποδεχτούν τις νέες αντιλήψεις, είναι συντηρητικοί και δύσπιστοι.

                Εν κατακλείδι, το Διαδίκτυο είναι μια πραγματικότητα που έχει ριζώσει στην καθημερινή μας ζωή. Προκαλεί συχνά συγκρούσεις μεταξύ των εφήβων και των μεγαλύτερων, διότι στους πρώτους έχει γίνει αναπόσπαστο κομμάτι της καθημερινότητας τους, ενώ οι δεύτεροι αδυνατούν να προσαρμοστούν, το απορρίπτουν και συχνά αντιμετωπίζουν προβλήματα σχετικά  μ΄ αυτό.