Η "αγιότητα" της εργασίας και η αθλιότητα της ανεργίας

«Η κοινωνία διδάσκει στους νέους την αγιότητα της εργασίας και τους προσφέρει την αθλιότητα της ανεργίας.»

γράφει ο Γιώργος Νικολάου

Η φράση αυτή ανήκει στο Μάριο Πλωρίτη˙ είναι πέρα για πέρα αληθινή, βρίσκοντας πικρή επαλήθευση στις μέρες μας.

Η ανθρώπινη εργασία συμβάλλει στην ανάπτυξη και ευημερία της κοινωνίας και στην ολοκλήρωση του ατόμου, κάτι που το ίδιο το άτομο δυσκολεύεται να βιώσει στη σύγχρονη εποχή, μια εποχή όπου η αντιμετώπιση των βιοτικών αναγκών γίνεται συνεχώς και πιο δύσκολη και οι στιγμές ευφορίας σπανίζουν. Σ΄ αυτές τις συνθήκες λοιπόν, το πρόβλημα της ανεργίας αναδεικνύεται ως ένα απ’ τα σοβαρότερα που αντιμετωπίζει η κοινωνία, αφού οδηγεί σε απόγνωση και εξαθλίωση ανθρώπους, κυρίως τους νέους και προκαλεί αντικοινωνικά φαινόμενα. Ποια είναι λοιπόν η σημασία της εργασίας και ποιες οι συνέπειες της ανεργίας ;

                Η εργασία έχει ζωτική σημασία για τον άνθρωπο. Ασκώντας ένα επάγγελμα ικανοποιεί τις βιοποριστικές του ανάγκες, γίνεται ανεξάρτητος, και ζει με αξιοπρέπεια αναβαθμίζοντας την ποιότητα ζωής του. Ακόμη, ολοκληρώνει τη προσωπικότητα του ως άνθρωπος και ως πολίτης, αφού καλλιεργεί τις ηθικές του αρετές με το εν εργάζεται σε ένα πλαίσιο αρχών. Διασφαλίζει την ψυχική του ισορροπία καθώς απαλλάσσεται από αισθήματα άγχους, αβεβαιότητας, ανασφάλειας, πλήξης και ανίας και αναπτύσσει τις πνευματικές του δυνάμεις, όπως κρίση και επινοητικότητα. Νιώθει λοιπόν, ηθική ικανοποίησης, αποκτά αυτοπεποίθηση και ατενίζει με αισιοδοξία το μέλλον. Όμως η κοινωνία περισσότερο εξωθεί τους νέους στη έρημο της ανεργίας παρά τους κατευθύνει προς το πεδίο της εργασίας της δημιουργικότητας και της προσφοράς. Η έλλειψη θέσεων εργασίας, σε συνδυασμό με τον υψηλό όριο συνταξιοδότησης, την πολυθεσία στο δημόσιο, τη μηχανοποίηση της εργασίας, την υποτυπώδη βιομηχανική υποδομή περιορίζουν τις ευκαιρίες των ανθρώπων για εργασία. Έτσι προκαλούνται επιπτώσεις στην ψυχολογία τους, διότι νιώθουν ανίκανοι να προσφέρουν και δυσκολεύονται να καλύψουν τις ανάγκες τους.

                Γενικότερα, μπορεί η ανεργία να οφείλεται σε οικονομικούς κυρίως λόγους, οι οδυνηρές της επιπτώσεις επεκτείνονται σε όλα τις εκδηλώσεις της ζωής του ανέργου ως ατόμου αλλά και στην ίδια τη λειτουργία της κοινωνίας. Ο άνεργος δεν έχει τη δυνατότητα να εξοικονομεί τους απαραίτητους πόρους για τη μόρφωσή του, την ψυχαγωγία του και τη δυνατότητα του να διατηρεί ένα στοιχειωδώς αξιοπρεπές επίπεδο ζωής. Καταδικάζεται σε ένδεια και ποικίλες στερήσεις. Το χειρότερο όμως είναι πώς οι ανάγκες τον ωθούν σε συμβιβασμούς και εξαρτήσεις που τραυματίζουν το κύρος της προσωπικότητας του και την αξιοπρέπεια του. Τα επιδόματα ανεργίας που έχουν θεσπιστεί μάλλον έρχονται να επιβεβαιώσουν την άθλια κατάσταση στην οποία βρίσκεται ο άνεργος, παρά να λύσουν κάποια προβλήματα. Επιπλέον, ο άνεργος δεν δημιουργεί. Όχι γιατί δεν θέλει, αλλά διότι δεν του παρέχεται η ευκαιρία. Η δημιουργία ή έστω η παραγωγή δεν παύει ποτέ να συνοδεύεται από αισθήματα πληρότητας και ικανοποίησης του εργαζομένου για την προσφορά και το έργο του, μια χαρά όμως που δε νιώθει ο άνεργος, ο οποίος καταβάλλεται από αισθήματα απαξίας, μειωμένης αυτοεκτίμησης, αβεβαιότητα και ανασφάλεια για το μέλλον του.

                Η ανεργία δε θέτει μόνο σε φοβερή ψυχική δοκιμασία τον άνθρωπο αλλά επίσης του στερεί ευκαιρίες ώστε να ολοκληρώσει την προσωπικότητά του, διαδικασία που προϋποθέτει την ανέλιξη των πνευματικών του δυνάμεων και την καλλιέργεια της ψυχικής και ηθικής διάστασης της προσωπικότητας˙ δυνατότητες που φυσικά στερείται ο άνεργος.

                Τέλος σε κοινωνικό επίπεδο, συχνά παρουσιάζεται αύξηση παθογενούς αντικοινωνικής συμπεριφοράς λόγω της ανεργίας και αμφισβήτησης των κοινωνικών θεσμών. Ο άνθρωπος  εύκολα μπορεί να τραπεί σε πράξει ανήθικες και αντικοινωνικές, όταν δεν υπάρχει η εργασία ως ζωτική διέξοδος. Είτε πιεζόμενος απ’ την ανάγκη της επιβίωσης είτε από αγανάκτηση και εκδικητική διάθεση προς την κοινωνία, συχνά ο άνεργος στρέφεται προς τη βιαιότητα, την εγκληματικότητα και τη διαφθορά.

                Συγκεφαλαιώνοντας, θα μπορούσε να υποστηρίξει κάνεις ότι η εργασία αποτελεί για τον άνθρωπο πηγή ζωής, μιας ζωής δημιουργικής, αφού με την εργασία του ο άνθρωπος αποκτά σκοπό στη ζωή του. Ένα σκοπό όμως που συχνά δεν επιτυγχάνει να εκπληρώσει ο σύγχρονος άνθρωπος, ο οποίος μαστίζεται απ’ τη ανεργία και ταλαιπωρείται από τις αβάσταχτες συνέπειές της. Απαιτείται, λοιπόν, μια προσπάθεια – τόσο ατομική όσο και συλλογική – για αν αντιμετωπιστεί ένα από τα οξύτερα προβλήματα των σύγχρονων κοινωνιών, το οποίο στη χώρα μας το βιώνουμε, ειδικά οι νέοι, με δραματικό τρόπο.

Επιλογή επαγγέλματος και προσωπικότητα του μαθητή

πηγή: my.aegean.gr/ (εδώ)

Γράφει ο Ευστράτιος Παπάνης,
Επίκουρος Καθηγητής Κοινωνιολογίας Πανεπιστημίου ΑιγαίουΗ επιλογή επαγγέλματος είναι μια μακροχρόνια διαδικασία, η οποία μπορεί να διακριθεί σε εξελικτικά στάδια. Κατά την παιδική ηλικία βαρύνουσα σημασία έχει το φαντασιακό επίπεδο και η προσομοίωση επαγγελμάτων κατά τη διάρκεια του παιχνιδιού. Οι οικογενειακές επιρροές, η ταύτιση με το γονέα του ίδιου φύλου και η εγκαθίδρυση «ανδρικών» ή «γυναικείων» στερεοτύπων είναι εμφανείς, ενώ αργότερα οι προτιμήσεις των παιδιών μπορούν να επηρεαστούν από τη δυναμική της παρέας.

Στην εφηβική ηλικία έμφαση δίνεται στις ατομικές δεξιότητες/ικανότητες και αξίες, ενώ αργότερα κατά τη ρεαλιστική φάση αίρεται ο υποκειμενισμός αυτός και το βάρος μετατοπίζεται σε περισσότερο αντικειμενικά κριτήρια, όπως οι οικονομικές απολαβές και η κοινωνική καταξίωση που προσφέρει ένα επάγγελμα, το ενδεχόμενο αυτοαπασχόλησης και οι προοπτικές που συνοδεύουν μια επαγγελματική προτίμηση.

Ο Human σε έρευνά του διαπίστωσε ότι οι επαγγελματικές προσδοκίες των εφήβων ποικίλουν ανάλογα με την κοινωνική τους καταγωγή. Δηλαδή, τα παιδιά που ανήκουν στις ανώτερες κοινωνικές τάξεις προτιμούν, συνήθως, επαγγέλματα που μπορούν να ικανοποιήσουν βαθύτερα προσωπικά ενδιαφέροντα. Αντίθετα, άτομα που προέρχονται από αγροτικά - εργατικά στρώματα, ενδιαφέρονται για επαγγέλματα που εξασφαλίζουν καλύτερες αμοιβές και επαγγελματική ασφάλεια. Σε άλλη έρευνα φάνηκε ότι παιδιά που προέρχονταν από υψηλά κοινωνικοοικονομικά στρώματα προτιμούσαν επαγγέλματα που σχετίζονταν με τη Διοίκηση (ηγετικές θέσεις), ενώ παιδιά που προέρχονταν από τη μεσαία τάξη, προτιμούσαν στόχους που σχετίζονταν με την επαγγελματική σταθεροποίησή τους και γενικά την απόδοση στην εργασία τους.

Η περιγραφή των επαγγελματικών ενδιαφερόντων ενός ατόμου αποτελεί ταυτόχρονα και περιγραφή της προσωπικότητας του ατόμου αυτού. Κι αυτό, γιατί τα επαγγελματικά ενδιαφέροντα είναι μια επιμέρους διάσταση αυτού που καλείται προσωπικότητα.
Σύμφωνα με τη θεωρία αυτή τα περισσότερα άτομα θα μπορούσαν να ταξινομηθούν στους εξής έξι (6) τύπους προσωπικότητας: Ρεαλιστικός, Ερευνητικός - Διανοητικός, Κοινωνικός, Συμβατικός, Επιχειρηματικός και Καλλιτεχνικός.

Κάθε τύπος προσωπικότητας παρουσιάζει συγκεκριμένα γνωρίσματα, καθώς και τύπους - μορφές συμπεριφοράς:

Στο ρεαλιστικό - πρακτικό τύπο ανήκουν άτομα που προτιμούν ρεαλιστικές και πρακτικές ασχολίες και δραστηριότητες, χρησιμοποιούν πρακτικούς τρόπους για να λύνουν τα προβλήματά τους, εκτιμούν πράγματα, όπως ισχύ, χρήμα και κοινωνική τάξη.

Στον ερευνητικό - διανοητικό τύπο ανήκουν άτομα που διαθέτουν ικανότητες παρατήρησης αλλά και συμβολικές ή οργανωτικές ικανότητες και αποφεύγουν τις κοινωνικές δραστηριότητες.

Στον κοινωνικό τύπο ανήκουν άτομα που αποστρέφονται τις συστηματικές (στερεότυπες) δραστηριότητες ή εκείνες που απαιτούν χειρωνακτική χρήση μηχανών, υλικών, εργαλείων. Αντίθετα, προτιμούν τομείς που σχετίζονται με κοινωνικές ή εκπαιδευτικές δραστηριότητες.

Στο συμβατικό τύπο εντάσσονται τα άτομα που αγαπούν την τάξη, τη συστηματική τήρηση πραγμάτων, όπως αρχείων ή υλικών και αποστρέφονται τις ελεύθερες και γενικά ασυστηματοποίητες δραστηριότητες. Άτομα αυτού του τύπου προτιμούν κυρίως υπαλληλικά επαγγέλματα.

Στον επιχειρηματικό τύπο ανήκουν εκείνοι που έχουν την τάση να εκμεταλλεύονται άλλους για την απόκτηση αγαθών. Στρέφονται προς ηγετικές θέσεις, επιζητούν πολιτικές επιρροές και επιδιώκουν αναγνώριση με κάθε μέσο.

Στον καλλιτεχνικό τύπο εντάσσονται τα άτομα που κλίνουν προς ελεύθερες, απρογραμμάτιστες δραστηριότητες, οι οποίες οδηγούν σε δημιουργικά και πρωτότυπα αποτελέσματα. Η μουσική, η συγγραφή, η γλώσσα, η τέχνη είναι μερικές δραστηριότητες που προτιμώνται από τα άτομα αυτού του τύπου (Holland 1985).

Σε έρευνα των Παπάνη και Βίκη σε 2500 μαθητές ελληνικών σχολείων (2006), ο «κοινωνικός» τύπος συγκέντρωσε το μεγαλύτερο μέσο όρο ακολουθούμενος από τον «επιχειρηματικό», τον «ερευνητικό/διανοητικό», τον «καλλιτεχνικό» τύπο, τον «ρεαλιστικό / πρακτικό» και τέλος τον «συμβατικό».

Τα αγόρια υπερτερούν στον «ρεαλιστικό-πρακτικό» τύπο και στον «ερευνητικό-διανοητικό», ενώ τα κορίτσια έχουν σημαντικά υψηλότερες βαθμολογίες στον «καλλιτεχνικό» και «κοινωνικό» επαγγελματικό τύπο. Μικρότερες διαφοροποιήσεις υπέρ των κοριτσιών παρουσιάζονται στον «επιχειρηματικό» και «συμβατικό» τύπο. Συγκεκριμένα, οι μαθητές παρουσιάζουν υψηλότερο σκορ έναντι των μαθητριών στον παράγοντα «ρεαλιστικός/πρακτικός», στον «ερευνητικό/διανοητικό», ενώ τα κορίτσια υπερτερούν των αγοριών στους παράγοντες «καλλιτεχνικός», «κοινωνικός» και «επιχειρηματικός». Τέλος σχεδόν ίσους μέσους όρους εμφανίζουν αγόρια και κορίτσια στον παράγοντα «συμβατικός».

Η οικονομική κατάσταση της οικογένειας επιδρά στατιστικώς σημαντικά στη διαμόρφωση του «ερευνητικού- διανοητικού» τύπου. Η κυριότερη διαφοροποίηση στους μέσους όρους παρατηρείται στους μαθητές από οικογένειες με εισοδήματα από 1.500 ευρώ και πάνω, οι οποίοι εμφανίζουν υψηλότερες βαθμολογίες στον «ερευνητικό» και «επιχειρηματικό» επαγγελματικό τύπο.

Οι γονείς θα πρέπει να συνυπολογίζουν την προσωπικότητα και τις κλίσεις του παιδιού κατά τη λήψη επαγγελματικής απόφασης και να μην τα στρέφουν προς επαγγέλματα με μόνα κριτήρια την οικονομική προοπτική και την άμεση αποκατάσταση.

Πηγές εικόνων (επιμέλεια από ομάδα σύνταξης MyAegean): (1), (2), (3), (4)

Στο 14,2% η ανεργία το δ΄τρίμηνο του 2010

Το 14,2% διαμορφώθηκε το ποσοστό της ανεργίας στη χώρας μας κατά το τέταρτο τρίμηνο του 2010, όταν το αντίστοιχο ποσοστό το προηγούμενο τρίμηνο έφτανε το 12,4% και στο 10,3% το αντίστοιχο τρίμηνο του 2009, σύμφωνα με στοιχεία, που εξέδωσε χθες, η Ελληνική Στατιστική Αρχή (ΕΛΣΤΑΤ).

Φωτογραφια αρχείου Κατά το τέταρτο τρίμηνο του 2010 ο αριθμός των απασχολούμενων ανήλθε σε 4.299.045 άτομα και των ανέργων σε 712.065 αναφέρει η ΕΛΣΤΑΤ.
Επίσης σύμφωνα με τα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ, η απασχόληση μειώθηκε κατά 2,4% σε σχέση με το προηγούμενο τρίμηνο και κατά 4,0% σε σχέση με το Δ΄ τρίμηνο του 2009.
Ετσι βάσει των στοιχείων της Ελληνικής Στατιστικής αρχής, ο αριθμός των ανέργων αυξήθηκε κατά 14,5% σε σχέση με το προηγούμενο τρίμηνο και κατά 38,4% σε σχέση με το Δ΄ τρίμηνο του 2009.
Σύμφωνα με τα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ, η ηλικιακή κατηγορία που πλήττεται περισσότερο είναι οι νέοι ηλικίας 15 - 29 ετών με ποσοστό της τάξεως του 28% όταν το αντίστοιχο του 2009 έφτανε το 20,4%.
Επίσης οι κάτοχοι πτυχίων Ανώτερης Τεχνολογικής Επαγγελματικής Εκπαίδευσης που είναι άνεργοι ακουμπούν το 16,5% με το ποσοστό των γυναικών που είναι άνεργες να φτάνει το 21,4% όταν το αντίστοιχο ποσοστό το τέταρτο τρίμηνο του 2009 έφτανε  το 16,7%.
Στην περιφέρεια το μεγαλύτερο ποσοστό ανεργίας ανήλθε στις Ιόνιες Νήσους με 18,1% και στη Δυτική Μακεδονία με 17,4%.
Ακολουθούν το Νότιο Αιγαίο με 16,2%, η Ανατολική Μακεδονία Θράκη με 15,6%, η Κεντρική Μακεδονία με 15,3%, τη Στερεά Ελλάδα με 14,3% και την Αττική με 14,1%.
Πλήγμα στην απασχόληση δέχθηκε ο τομέας των κατασκευών όπου ο αριθμός των εργαζομένων μειώθηκε κατά 12% το τέταρτο τρίμηνο του 2010 καθώς οι απασχολούμενοι σε αυτόν τον τομέα έφτασαν τους 298,600 ενώ το τρίτο τρίμηνο του 2010 ήταν 319,400 και το αντίστοιχο τρίμηνο του 2009 απασχολούνταν 364,100 εργαζόμενοι.

Eργασία - Επαγγελματικός Προσανατολισμός - Ανεργία

760 νέοι άνεργοι κάθε εργάσιμη μέρα του 2010

Ανεργία είναι η κατάσταση έλλειψης εργασιακής απασχόλησης κατά την οποία υπάρχει δυσαρμονία μεταξύ προσφοράς και ζήτησης,δηλαδή, προσφέρονται λίγες θέσεις εργασίας,ενώ υπάρχουν πάρα πολλοί ενδιαφερόμενοι γι'αυτές.Έτσι,ένα άτομο είναι άνεργο,όταν,ενώ έχει τη διάθεση,τα απαιτούμενα προσόντα και την ικανότητα να εργαστεί,δεν μπορεί να βρει εργασία λόγω της μειωμένης προσφοράς της.
Ενδεικτικά.....Περισσότεροι από 760 εργαζόμενοι έχαναν τη δουλειά τους κάθε εργάσιμη ημέρα του προηγούμενου έτους. Η ανεργία έχει λάβει εκρηκτικές διαστάσεις, φτάνοντας στο 14,8% τον περασμένο Δεκέμβριο. Πλήττει νέους μέχρι 24 ετών, γυναίκες και κατοίκους των Ιονίων νήσων.
Τα στοιχεία που ανακοίνωσε η Ελληνική Στατιστική Αρχή επιβεβαιώνουν ακόμα και τους χειρότερους φόβους. Μέσα σε ένα μήνα το ποσοστό ανεργίας αυξήθηκε κατά 0,9%, στο 14,8% από 13,9% τον προηγούμενο μήνα Νοέμβριο, ενώ μέσα σε ένα χρόνο επιβαρύνθηκε κατά 4,6% σε σύγκριση με το 10,2% του Δεκεμβρίου του 2009.

Οι άνεργοι φτάνουν πλέον τους 733.645, πλησιάζοντας απειλητικά τον «εφιάλτη» του 1 εκατομμυρίου. Στη διάρκεια της περσινής χρονιάς 228.535 επιπλέον άτομα έχασαν τη δουλειά τους, εμφανίζοντας αύξηση 45,2% σε σχέση με τους 505.110 ανέργους του αντίστοιχου μήνα του 2009. Κάθε μήνα τον προηγούμενο χρόνο 19.044 άτομα έχαναν τη δουλειά τους ή 762 άτομα κάθε εργάσιμη ημέρα (βάσει των 300 του έτους). Ανησυχητικά είναι και τα νούμερα των ανέργων από μήνα σε μήνα, καθώς το Δεκέμβριο έχασαν τη δουλειά τους ακόμη 41.068 άτομα σε σχέση με ένα μήνα πριν, τον Νοέμβριο. Οι απασχολούμενοι μειώθηκαν κατά 223.893 άτομα ή 5%, φτάνοντας πλέον σε 4.233.765 άτομα και με τον οικονομικά μη ενεργό πληθυσμό να έχει περιοριστεί στα 4.353.148 άτομα.
Η ανεργία πλήττει τους νέους, τις γυναίκες και τους κατοίκους των Ιόνιων νησιών: Σχεδόν 4 στους 10 νέους είναι χωρίς δουλειά, καθώς το ποσοστό των ανέργων φτάνει στο 39% (από 28,9% το 2009) για την ηλικιακή ομάδα 15-24 ετών. Ακολουθούν με 21% (13,7%) οι ηλικίες 25-34 ετών και με 12,2% (8,9%) οι 35-44 ετών. Σε μονοψήφια νούμερα κινείται η ανεργία για τις ηλικίες 45-54 όπου πιάνει το 9,2% (5,9%), για 55-64 ετών το 7,1% (4,6%) και για 65-74 ετών το 2,9% (0,5%).
Περίπου 2 στις 10 γυναίκες έμειναν χωρίς δουλειά, με το ποσοστό ανεργίας να φτάνει στο 18,7% έναντι 14,8% πέρυσι. Με μεγάλη ταχύτητα κινείται η ανεργία και στους άνδρες, αλλά σε χαμηλότερα ποσοστά έναντι των γυναικών, φτάνοντας στο 11,9% από 6,9% πέρυσι.
Πρωτιά ανεργίας για τα Ιόνια νησιά με 23,1% έναντι 15% το 2009. Ακολουθούν η Δυτική Μακεδονία με 17,7% (12% το 2009), η Κεντρική Μακεδονία με 16,5% (11,4%), η Ανατολική Μακεδονία-Θράκη με 15,6% (12,5%), το Νότιο Αιγαίο με 15,5% (13,6%), η Θεσσαλία με 15% (10,4%), η Στερεά με 14,6% (11,2%), η Δυτική Ελλάδα και η Ηπειρος με 14,4% (7% και 12,1% αντίστοιχα το 2009), η Κρήτη με 14,3% (10,8%), η Αττική με 14% (9,2%), η Πελοπόννησος με 11,5% (8,4%) και το Βόρειο Αιγαίο με 10,6% (6,9%).
Γράφει: Dimitra
Πηγή:
http://www.enet.gr/?=news.ei.oikonomia&id258088

Eπιπλέον στοιχεία

αρχές 2010





αρχές 2011

ρεπορτάζ αντέννα

Eργασία - Επαγγελματικός Προσανατολισμός - Ανεργία

Το επόμενο video παρουσιάζει κάποια στοιχεία σχετικά με την ανεργία στις αρχές του 2010

Πώς διαμορφώνεται (καλύτερα ή χειρότερα) η κατάσταση στις αρχές του 2011;

Επίσης: Προσέξτε (για να σχολιάσουμε) στην αρχή του video την άποψη ότι οι άνεργοι πρέπει να γίνουν ευέλικτοι και περισσότερο διαλλακτικοί εάν θέλουν να βρούν μια θέση εργασίας...



-------------------------------------------------------------------