Αφιέρωμα στον Ευβοιώτη Άγγελο Μπασινά

Ο Άγγελος Μπασινάς είναι Έλληνας, διεθνής ποδοσφαιριστής με τις ελληνικές εθνικές ομάδες των ελπίδων και των ανδρών. Γεννήθηκε στις 3 Ιανουαρίου του 1976 στην Χαλκίδα.

Αγωνίζεται στη θέση του μέσου αλλά και αυτή του αμυντικού μέσου με την ίδια ευκολία. Χαρακτηριστικό του παιχνιδιού του η καλή τεχνική που διαθέτει, το καλό μακρινό σουτ αλλά και οι πολύ καλές του κάθετες πάσες. Επίσης διακρίνεται για το πάθος του στο παιχνίδι.

Καριέρα

1995-1998

Ο Άγγελος Μπασινάς ξεκίνησε την ποδοσφαιρική καριέρα του στις ακαδημίες του Παναθηναϊκού και έπειτα, αφού το ταλέντο του είχε ήδη παρατηρηθεί από τους προπονητές του μεταπήδησε στην πρώτη ομάδα του Παναθηναϊκόυ την περίοδο 1995-1996. Της 3 πρώτες του σεζόν στην πρώτη ομάδα δεν είχε ιδιαίτερη παρουσία περιμένοντας υπομονετικά κάποια ευκαιρία για συμμετοχές. Ήταν από τους λίγους της ηλικίας του στον Παναθηναϊκό που δεν δόθηκαν δανεικοί σε κάποια μικρότερη ομάδα. Δείγμα ότι είχε εκτιμηθεί το ταλέντο του.

1998-1999

Στο διάστημα των 3 πρώτων περιόδων στην πρώτη ομάδα είχε ελάχιστες παρουσίες. Όμως με την αρχή της τέταρτης σεζόν του στον Παναθηναϊκό ο τότε προπονητής του, Βασίλης Δανιήλ, τον εμπιστεύθηκε δίνοντας του φανέλα βασικού. Από τότε και για όσο έμεινε στην αθηναϊκή ομάδα ήταν βασικότατο στέλεχος. Μάλιστα στην πρώτη του χρονιά ως βασικός του δόθηκε η ευκαιρία να αγωνιστεί και σε προκριματικό όμιλο του Τσάμπιονς Λιγκ κάνοντας καλές εμφανίσεις, παρότι η ομάδα δεν είχε καλή πορεία.

Η πρώτη του χρονιά στο Τσάμπιονς Λιγκ στιγματίστηκε και από ένα αυτογκόλ που έβαλε την πέμπτη αγωνιστική του ομίλου στον καθοριστικό αγώνα με τη Ντιναμό Κιέβου του Αντρέι Σεφτσένκο, που τότε έφθασε μέχρι τα ημιτελικά του θεσμού.

Μάλιστα, λίγο πριν την έναρξη της σεζόν αυτής πήρε μέρος στο ευρωπαϊκό πρωτάθλημα των Ελπίδων στο οποίο η Ελλάδα κατάφερε να φτάσει στον τελικό της διοργάνωσης που έλαβε χώρα στηνΟλλανδία (ήττα με 1-0 από την Ισπανία). Μάλιστα, εκεί ο Μπασινάς επιβεβαίωσε ξανά το ταλέντο του κερδίζοντας παράλληλα και θέση στην Εθνική ανδρών μαζί με άλλους του συμπαίκτες.

Στην συνέχεια της παρουσίας του στον Παναθηναϊκό έφθασε 4 φορές κοντά στην κατάκτηση του πρωταθλήματος (1999-2000, 2001-2002, 2002-2003, 2004-2005) ενώ την περίοδο 2003-2004 κατέκτησε το νταμπλ με τον Παναθηναϊκό πραγματοποιώντας καλές εμφανίσεις.

2000-2001

Ακόμα με τους πράσινους πήρε μέρος και σε εξαιρετικές ευρωπαϊκές παρουσίες. Η αρχή έγινε την περίοδο 2000-2001 όταν ο Παναθηναϊκός προκρίθηκε στου 16 του Champions Leagueαφού στον προκριματικό όμιλο άφησε πίσω του Αμβούργο ,και πάνω από όλα, τη μεγάλη Γιουβέντους τουΖινεντίν Ζιντάν και του Φίλιππο Ινζάκι.Μάλιστα στο τελευταίο και καθοριστικότερο παιχνίδι για την πρόκριση, που διεξήχθη στο ΟΑΚΑ και στο οποίο οι τριφυλλοφόροι ήθελαν πάση θυσία τη νίκη, οΠαναθηναϊκός διέσυρε τη μεγάλη Γιούβε, που και αυτή καιγόταν για τη νίκη, με το επιβλητικό 3-1 σε μία βραδιά που ο Άγγελος συνεπαρμένος από τον Πάολο Σόουζα, που άνοιξε τον χορό των γκολ, πραγματοποίησε την ίσως καλύτερη του ευρωπαϊκή εμφάνιση με τον ΠΑΟ, σκοράροντας με πέναλτι στο 59 λεπτό σφραγίζοντας στην ουσία τη πρόκριση επί των Ιταλών. Σε μία βραδιά που κανείς πράσινος οπαδός δεν πρόκειται να ξεχάσει. Στην φάση των 16 ο Παναθηναϊκός έδειξε μέτριο πρόσωπο και αποκλείστηκε από τη προημιτελική φάση.

2001-2002

Την επόμενη χρονιά όμως ο Άγγελος Μπασινάς κατάφερε στο Champions League με τον ΠΑΟ αυτό που δεν κατάφερε την προηγούμενη σαιζόν. Δηλαδή την πρόκριση στις 8 καλύτερες ομάδες. Στον πρώτο προκριματικό όμιλο ο Παναθηναϊκός ξεπέρασε με χαρακτηριστική άνεση το εμπόδιο τωνΆρσεναλ, Σάλκε και Μαγιόρκα τερματίζοντας πρώτος στον όμιλο κερδίζοντας παράλληλα και τη πρόκριση για τους 16. Εκεί τα πράγματα δυσκόλεψαν καθώς ο Παναθηναϊκός κληρώθηκε με Ρεάλ Μαδρίτης, Πόρτο, και Σπάρτα Πράγας Όμως οι "πράσινοι" με πολύ θετικό Μπασινά πήραν πανηγυρικά την πρόκριση στους 8 μετά από το 2-2 κόντρα στη Ρεάλ στη Λεωφόρο. Όμως πλέον η ομάδα είχε μπει στα πολύ βαθιά και η πρόκριση επί τηςΜπαρτσελόνα των Ριβάλντο και Κλάιφερτ, για την είσοδο στην τετράδα, θα ήταν αδύνατη. Έτσι και έγινε. Παρότι ο ΠΑΟ νίκησε στο πρώτο παιχνίδι της Λεωφόρου το θηρίο με 1-0 και γκολ πέναλντυ του Μπασινά που ξανά ήταν συγκινητικός, στο δεύτερο ματς παρόλο που προηγήθηκε έχασε με 3-1 και συγχρόνως αποκλείστηκε από την τετράδα. Σε ένα παιχνίδι στο Καμπ Νου που ο Παναθηναϊκός πάντως στάθηκε εκπληκτικά και που θα μπορούσε στο τέλος να κλέψει την πρόκριση αν ο Μιχάλης Κωνσταντίνου αρχικά δεν αστοχούσε προ κενής εστίας και οΓκόραν Βλάοβιτς εν συνεχεία ήταν ευστοχότερος σε κοντινό σουτ.

2002-2003

Ο Παναθηναϊκός όμως δεν έμεινε εκεί και την επόμενη περίοδο αν και αγωνίστηκε στο Κύπελλο UEFAμε τον Άγγελο βασικό στέλεχος , έφθασε εως τα προημιτελικά (στους 8) μετά από θαυμάσια πορεία απόκλείοντας ομάδες όπως την τουρκική Φενέρμπαχτσε και την βελγική Άντερλεχτ. Μάλιστα ο Μπασινάς κόντρα στους Τούρκους έπαιξε καθοριστικό ρόλο καθώς με μακρινό σουτ στον αγώνα της Πόλης άνοιξε τον δρόμο της πρόκρισης έτσι ώστε ο ΠΑΟ τελικά να την πάρει στη Λεωφόρο με το άνετο και επιβλητικό 4-1. Δυστυχώς όμως, η πορεία ανακόπηκε στους 8 από την Πόρτο με ήττα 2-0 στη Λεωφόρο παρόλο που οι "πράσινοι" είχαν επιβληθεί στην Πορτογαλία των "Δράκων" με 1-0.

Από εκεί και πέρα η Ευρωπαϊκή παρουσία του Άγγελου στα πράσινα δεν μπορεί να χαρακτηριστεί επιτυχημένη καθώς μόνο την τελευταία του σαιζόν του στην ομάδα ο Παναθηναϊκόςφάνηκε ευρωπαϊκά ανταγωνιστικός καθώς έχασε την πρόκριση στα νοκ-αουτ παιχνίδια στο Champions League από μια ισοπαλία με την νορβηγική Ρόζεμποργκ , 2-2 στο Τρόντχαϊμ.

2004-2005

Η σαιζόν 2004-2005 λοιπόν, ήταν και η τελευταία του Άγγελου στην ομάδα της καρδιάς του. ΤονΠαναθηναϊκό. Ο Άγγελος που άνηκε στην φουρνιά της Ριζούπολης, όπως έχει μείνει τα τελευταία χρόνια λόγω της ήττας του Παναθηναϊκού από τον αιώνιο αντίπαλο Ολυμπιακό τον Μάιο του 2003 (3-0). Η οποία ήταν και η αιτία της απώλεσης του πρωταθλήματος εκείνη τη χρονιά αλλά και της μαζικής φυγής πολλών παικτών. Ο Μπασινάς πρέπει να αναφέρουμε πως αποδεσμεύτηκε από την πράσινη οικογένεια κάτω από αρνητικές συνθήκες παρόλα τα χρόνια προσφοράς του και κόπου στο "τριφύλλι". Μάλιστα διετέλεσε και αρχηγός.

2005-2007

Από το 2005 αγωνίζεται στην Ισπανία και τη Μαγιόρκα δοκιμάζοντας την τύχη του και εκτός συνόρων. Τη σεζόν 2005-2006 ήταν βασικός και από τους πρωταγωνιστές της ομάδας στην πετυχημένη προσπάθεια να αποφύγει τον υποβιβασμό.

2008-2011

Το καλοκαίρι του 2008 ο Άγγελος Μπασινάς υπέγραψε τριετές συμβόλαιο με την ΑΕΚ. Όμως, στις 2 Φεβρουαρίου 2009 αποχώρησε απο την ΑΕΚ και υπέγραψε στην αγγλική Πόρτσμουθ, με την οποία αγωνίστηκε ως το Μάιο του 2010 στην Πρέμιερ Λιγκ και έφτασε στον τελικό του Κυπέλλου Αγγλίας 2010. Τον Αύγουστο του 2010 υπέγραψε μονοετές συμβόλαιο με τη γαλλική Αρλ, νεοφώτιστη στο Σαμπιονά, όπου βρήκε τον παλιό συμπαίκτη του στην εθνική ομάδα Άγγελο Χαριστέα.

Εθνική Ελλάδος

Αναμφισβήτητα η κορυφαία, και μοναδική μεγάλη, στιγμή της καριέρας του η κατάκτηση τουευρωπαϊκόυ πρωταθλήματος που διεξήχθη στην Πορτογαλία το 2004 και στο οποίο μάλιστα είχε καθοριστική συμβολή σκοράροντας στον ενακτήριο αγώνα κόντρα στους διοργανωτές Πορτογάλους με πέναλντι κάνοντας το 2-0 σε ένα παιχνίδι που τελικά η Ελλάδα κέρδισε με 2-1. Αυτή η νίκη έδωσε την απαιτούμενη ώθηση στην εθνική ομάδα της Ελλάδας για να αντιμετωπίσει μεγαθήρια του ευρωπαϊκού ποδοσφαίρου και μάλιστα να καταφέρει να τα ξεπεράσει κατακτώντας τελικά το τρόπαιο στον τελικό και πάλι απέναντι στους Πορτογάλους νικώντας με 1-0, με γκολ του Άγγελου Χαριστέα από κόρνερ του Άγγελου Μπασινά που και σε αυτό το ματς είχε εξαιρετική απόδοση περιορίζοντας αρκετά παίκτες όπως ο Ντέκο και ο Φίγκο.

πηγή:http://xsport-news.blogspot.com/2011/12/blog-post_8301.html

.....ΤΟ ΤΑΞΙΔΙ ΗΤΑΝ ΥΠΕΡΟΧΟ.....

Αποσύρθηκε ο Ελευθερόπουλος

πηγή: xsport-news.blogspot.com


(Xρήστο, καλή επιτυχία στην όμορφη κι ενδιαφέρουσα προσπάθειά σου!
Το Be-4um χαίρεται, χαιρετάει και στηρίζει!!!)









Με ανακοίνωσή του ο τερματοφύλακας του Πανιώνου γνωστοποίησε το τέλος της καριέρας του, κάνοντας αναφορά και στα στημένα παιχνίδια!


Την απόφαση του να σταματήσει την καριέρα του έκανε γνωστή ο Δημήτρης Ελευθερόπουλος μέσω ανακοίνωσης που έστειλε στον Τύπο. Σε αυτή ο 34χρονος τερματοφύλακας αναφέρεται στα γεγονότα με τα στημένα παιχνίδια τα οποία όπως αναφέρει «πάγωσαν ένα μεγάλο κομμάτι» από την αγάπη του για το άθλημα.


Αναλυτικά η ανακοίνωση:

Αφιέρωμα στον μεγάλο Franz Beckenbauer

Γράφει ο Christos.

Ο μεγάλος αυτός ποδοσφαιριστής, που συγκαταλέγεται μαζί με ορισμένους άλλους γίγαντες του ποδοσφαίρου στους καλύτερους όλων των εποχών, γεννήθηκε στις 11 Σεπτεμβρίου 1945 στο Μόναχο της Γερμανίας.

Σύλλογοι

Ξεκίνησε την πλούσια καριέρα του στην τοπική Μόναχο 1860, αλλά μετά από λίγα χρόνια μεταπήδησε στην μεγάλη του αγάπη, την Μπάγερν Μονάχου στην οποία παρέμεινε για 13 ολόκληρα χρόνια, πραγματοποιώντας εξαιρετικές εμφανίσεις κυρίως ως αμυντικός αλλά και μέσος.
Ξεχώρισε για το ιδιαίτερο παιχνίδι του, που στο οποίο πολλές φορές έτρεχε με την μπάλα χωρίς να την κοιτάει και αυτό ήταν ένα χαρακτηριστικό του παιχνιδιού για το οποίο του δόθηκε το παρατσούκλι "kaiser", δηλαδή άρχοντας του παιχνιδιού.
Ύστερα από 13 χρόνια στην Μπάγερν, πήρε την μεγάλη απόφαση να περάσει τον Ατλαντικό για χάρη της Αμερικάνικης ομάδας Κόσμος Νέας Υόρκης, από την οποία παλαιότερα είχε περάσει και ο μεγάλος Πελέ.
Στην Αμερική έμεινε μόλις 3 χρόνια, από το 1977 εως το 1980, και από εκεί επέστρεψε στην Γερμανία, αυτή τη φορά για λογαριασμό της ομάδας του Αμβούργου ΣΦ.
Στην ομάδα του Αμβούργου παρέμεινε για 2 χρονιές, ως το 1982, όπου επέστρεψε ξανά στην Αμερική και στην ομάδα του Νέου Κόσμου για μία μόλις σεζόν, απ'όπου αργότερα αποσύρθηκε από την εωεργό δράση σε ηλικία 38 ετών. Συνολικά στην καριέρα του σημείωσε 81 γκολ(χωρίς να προστίθενται σε αυτά τα τέρματα που σημείωσε με την Δ. Γερμανία).

Δυτική Γερμανία

Με την εθνική της Δ. Γερμανίας αγωνίστηκε 103 φορές, από τις οποίες τις περισσότερες ως αρχηγός, και σημείωσε συνολικά 14 γκολ.

Προπονητική σταδιοδρομία

Ο Franz Beckenbauer ξεκίνησε την προπονητική του σταδιοδρομία από την Εθνική της Δ. Γερμανίας από το 1984 ως το 1990, κατακτώντας βέβαια και το Παγκόσμιο κύπελλο του 1990 ενάντια στην Αργεντινή. Εν συνεχεία αποδέχτηκε την πρόταση της Γαλλικής Μαρσέιγ αν και στη Γαλλία έμεινε μόλις έναν χρόνο.
Το 1993-1994 και το 1996 ήταν προπονητής της αγαπημένης του Μπάγερν Μονάχου, κατακτώντας το πρωτάθλημα το 1994 και το κύπελλο UEFA το 1996.

Πρόεδρος

Εκτός από προπονητής διετέλεσε και παράγοντας και πρόεδρος της Μπάγερν από το 1994 ως το 2002, πραγματοποιώντας εξαιρετική δουλειά.

Διακρίσεις

Το 1999 ψηφίστηκε ως ο 2ος καλύτερος Ευρωπαίος ποδοσφαιριστής του αιώνα, πίσω από τον "ιπτάμενο Ολλανδό" Γιόχαν Κρόιφ.
Την ίδια χρονιά ψηφίστηκε ως ο 3ος καλύτερος ποδοσφαιριστής του αιώνα, πίσω από τον Πελέ και τον Κρόιφ.

Ενας ήρωας από το Τζιμπουτί!

Από τη Ντόχα, όπου βρίσκεται παρακολουθώντας τους 12ους Αραβικούς Αγώνες, ο Βασίλης Σκουντής γράφει για τη συγκλονιστική ιστορία του κωφάλαλου τερματοφύλακα της εθνικής χάντμπολ του Τζιμπουτί!

Ο αξεπέραστος στη δύναμη των περιγραφών του Νίκος Καββαδίας έγραψε για τον «Γουίλι, τον μαύρο θερμαστή από το Τζιμπουτί», αλλά εγώ, σήμερα, λέω να σας διηγηθώ τη συγκλονιστική (και μάλιστα αληθινή) ιστορία ενός συμπατριώτη του ήρωα του ποιήματος: του Αμπντουλκαντέρ Μοχάμεντ, ενός μαύρου τερματοφύλακα του χάντμπολ!

Η μικρή αφρικανική χώρα των 757.000 ψυχών μοιάζει με το… ανέκδοτο του τουρνουά χάντμπολ που διεξάγεται αυτές τις μέρες στο πλαίσιο των Αrab Games. Μια ομάδα για λύπηση καθότι και στους τρεις μέχρι τώρα αγώνες της, έχει γνωρίσει συντριπτικές ήττες: 55-7 από τη Σαουδική Αραβία, 55-9 από την Τυνησία και 50-14 από την Ιορδανία, ενώ περίπου στα ίδια επίπεδα αναμένεται να κυμανθεί και η ήττα της, αύριο από το Μπαχρέιν!
Ο τερματοφύλακας του Τζιμπουτί δεν προλαβαίνει να μετράει τα γκολ που τρώει σε κάθε ματς και αισίως έφτασαν τα 160. Άλλος στη θέση του ή θα είχε εκδιωχθεί άρον άρον ή θα το ‘χε κόψει από μόνος του το άθλημα. Άλλος ναι, ο Μοχάμεντ όμως όχι, ίσα ίσα είναι περήφανος για την παρουσία του και την ίδια περηφάνια νιώθουν και όσοι βρίσκονται μαζί του…

Ο Αμπντουλακέρ Μοχάμεντ δεν είναι ένας τερματοφύλακας σαν όλους τους άλλους. Ο λόγος; Γεννήθηκε πριν από 28 χρόνια κωφάλαλος! Δεν μπορεί να ακούσει, αδυνατεί να μιλήσει και συνεννοείται μονάχα με τα μάτια και με νοήματα! Κι όμως, παρά το σοβαρό πρόβλημα του, δεν παραιτήθηκε ποτέ από το δικαίωμα (στη ζωή και) στον αθλητισμό: τον κανονικό αθλητισμό, τον αθλητισμό των αρτιμελών και όχι εκείνον για τους ανάπηρους!

«Δεν το σκέφτηκα ποτέ να ενταχθώ στον αθλητισμό των Παραολυμπιακών αγώνων. Ισα ίσα που προσπαθώ να αποδείξω σε όλους ότι μπορώ να είμαι ισότιμος τους, άλλωστε εκτός από το χάντμπολ ασχολούμαι και με το καράτε. Έχω μαύρη ζώνη και ένα νταν» δηλώνει ο 28χρονος τερματοφύλακας απαντώντας γραπτώς στις ερωτήσεις που του τέθηκαν. Δεν μπορεί να μιλήσει, ούτε να ακούσει, αλλά έχει τη δυνατότητα να γράψει και να εξομολογηθεί τα προβλήματα που αντιμετωπίζει λόγω της κωφαλαλίας, αλλά και την τεράστια θέληση που διαθέτει για να τα (επιλύει ή έστω να) τα διαχειρίζεται επαρκώς.

Ο Μοχάμεντ είναι εδώ και δέκα χρόνια ο βασικός τερματοφύλακας του Τζιμπουτί. Επέλεξε το χάντμπολ διότι , όπως εξηγεί, είναι ένα ομαδικό άθλημα, το οποίο στηρίζεται στην ταχύτητα και στη δύναμη και δεν σκέφτηκε ποτέ να το εγκαταλείψει. Υπήρξαν και εξακολουθούν να υπάρχουν δύσκολες στιγμές, κυρίως λόγω της εγγενούς αδυναμίας του να συνεννοηθεί με τους συμπαίκτες του και να ακούσει τις οδηγίες του προπονητή και τα σφυρίγματα του διαιτητή, αλλά το παλεύει με κάθε τρόπο…

«Έχω αναπτύξει έναν στοιχειώδη κώδικα επικοινωνίας με τα υπόλοιπα μέλη της ομάδας. Εγώ βεβαίως δεν μπορώ να μιλήσω ή να ακούσω, αλλά οι περισσότεροι συμπαίκτες μου και ο προπονητής έχουν μάθει τα βασικά νοήματα της γλώσσας μου και καταλαβαίνουν τι θέλω να τους πω ή μου δείχνουν τι θέλουν να μου πουν αυτοί. Επίσης μετά από τόσα χρόνια μπορώ να καταλάβω από τις κινήσεις των χεριών του διαιτητή τι έχει σφυρίξει και ξέρω τι επακολουθεί» αποκαλύπτει ο 28χρονος τερματοφύλακας…

Όλα αυτά βεβαίως μοιάζουν με ένα θαύμα, αλλά στην πραγματικότητα τεκμηριώνουν με τον πιο τρανό τρόπο τη δύναμη της θέλησης και το μέγεθος της ψυχής του Μοχάμεντ. «Κάποιες στιγμές, λόγω της υστέρησης μου στις αισθήσεις και στην επικοινωνία, χάνω την αυτοσυγκέντρωση μου –παραδέχεται- αλλά μετά από τόσα χρόνια μπορώ να επαναφέρω γρήγορα τον εαυτό μου στην πραγματικότητα. Μπορεί να ακούγεται υπερβολικό, αλλά μερικές φορές αισθάνομαι ότι παρακολουθώ το ματς καλύτερα από τους συμπαίκτες μου, διότι είμαι αναγκασμένος να επικεντρώνομαι σε αυτά που βλέπω και δεν παρασύρομαι από ήχους».

Πηγή:www.gazzetta.gr

Ένα αντίο στον μεγάλο Σόκρατες

Ακόμη ένας από τους μεγάλους ποδοσφαιριστές του παρελθόντος έφυγε από την ζωή! Ο Σόκρατες άφησε την τελευταία του πνοή τα ξημερώματα της Κυριακής (04.30) στο νοσοκομείο «Αλμπερτ Αϊνστάιντ» στο Σάο Παόλο υποκύπτοντας σε λοίμωξη η οποία τον ταλαιπωρούσε τους τελευταίους τέσσερις μήνες.

«Το νοσοκομείο Άλμπερτ Αϊνστάιντ ενημερώνει με βαθιά θλίψη τον θάνατο του πρώην ποδοσφαιριστή Σόκρατες στις 4.30 τα ξημερώματα από σηψαιμικό σοκ», αναφέρει το ιατρικό ανακοινωθέν το οποίο εξέδωσε το νοσοκομείο και ενημερώνει για τον θάνατο του «γιατρού».

Ο Σόκρατες αντιμετώπιζε αρκετά προβλήματα με την υγεία του, τους τελευταίους μήνες. Είχε μεταφερθεί εκτάκτως σε νοσοκομείο δύο φορές, στο τρέχον έτος. Οι γιατροί έκαναν λόγο για γαστρεντερική αιμορραγία, αποδίδοντας την στην μεγάλη του αδυναμία το ποτό.

Όπως αναφέρουν τα βραζιλιάνικα ΜΜΕ, το βράδυ της Πέμπτης ο Σόκρατες ένιωσε αδιαθεσία κατά τη διάρκεια γεύματος σε εστιατόριο του Σάο Πάολο. Μεταφέρθηκε εσπευσμένα στο νοσοκομείο. Υποβλήθηκε σε εξετάσεις από τις οποίες διαπιστώθηκε ότι η λοίμωξη στο γαστρεντερικό συστήμα είχε εξαπλωθεί και σε άλλα όργανα.

Ο 57χρονος Σώκρατες είχε πάρει εξιτήριο μόλις τον περασμένο Σεπτέμβρη, όταν και νοσηλεύτηκε λόγω γαστρικής αιμορραγίας, ένα «παράσημο» που απέκτησε εξ αιτίας του μακρόχρονου προβλήματος αλκοολισμού που τον συντρόφευε ακόμη και την εποχή που μεσουρανούσε στα γήπεδα ως ένας εκ των κορυφαίων του κόσμου την δεκαετία του ’80.

Εμβληματική φυσιογνωμία στο γήπεδο, καθώς παρά το ύψος του (1.92μ) είχε άψογη τεχνική και οργανωτικές ικανότητες που τον έκαναν ένα από τα πιο μοντέρνα χαφ της εποχής. Όμως αυτό που τον ξεχώριζε ήταν το σήμα κατατεθέν του, οι “τυφλές” του πάσες, αφού ήξερε ανά πάσα στιγμή πού ήταν οι συμπαίκτες του στο γήπεδο.

Όμως ακόμα πιο μεγάλη προσωπικότητα υπήρξε εκτός γηπέδων. Την εποχή της δικτατορίας στη Βραζιλία, ίδρυσε τη “Δημοκρατία της Κορίνθιανς”, βάσει της οποίας ο ίδιος και οι συμπαίκτες του έπαιρναν σημαντικές αποφάσεις γύρω από τα αγωνιστικά και διοικητικά ζητήματα του συλλόγου. Πτυχιούχος αθλητίατρος, διδάκτορας φιλοσοφίας, συγγραφέας και δημοσιογράφος, προδόθηκε στα 57 του από την αγάπη του για το αλκοόλ.

Λίγα λόγια για τον μεγάλο αυτό ποδοσφαιριστή:

Ο Σώκρατες (Sοcrates Brasileiro Sampaio de Souza Vieira de Oliveira) 19 Φεβρουαρίου 1954 έως 4 Δεκεμβρίου 2011 ήταν παλαίμαχος Διεθνής Βραζιλιάνος ποδοσφαιριστής.

Θεωρείται ένας από τους μεγαλύτερους μεσοεπιθετικούς στην ιστορία του ποδοσφαίρου, με άριστη τεχνική κατάρτιση, φαντασία, ικανότητα στο σκοράρισμα, την οργάνωση του παιχνιδιού ενώ φημιζόταν και φημιζόταν για τις «τυφλές» πάσες του.

Πανύψηλος για την εποχή του (1,92 m ) και φόραγε πάντα μια μαύρη κορδέλα στα μαλλιά μέσω της οποίας εξέφραζε την αντίθεση του σε κάθε είδους καθεστώς.

Ο Σώκρατες είχε σπουδάσει Ιατρική (το παρατσούκλι του ήταν «γιατρός») και έχει διδακτορικό ΣΤΗ Φιλοσοφία . Επίσης είναι άξιο αναφοράς πως ο αδελφός του, ΡΑΙ ήταν και αυτός σπουδαίος Διεθνής ποδοσφαιριστής και μέλος Της Εθνικής Βραζιλίας Που κατέκτησε ΤΟ Μουντιάλ του 1994 .

Ο Σώκρατες αγωνίστηκε ως αρχηγός ΜΕ την Εθνική ΟΜΑΔΑ Της χώρας του Βοήθεια In Παγκόσμια Κύπελλα του 1982 και του 1986 . Η. Βραζιλία τότε είχε ΜΙΑ ΑΠΌ τις καλύτερες εθνικές ομάδες, αφού ΜΑΖΙ ΜΕ ΤΟ Σώκρατες αγωνίζονταν ποδοσφαιριστές όπως Ο Ζίκο , Ο Φαλκάο , Ο Τζούνιορ και Ο Καρέκα .

Και στις δύο διοργανώσεις η. Βραζιλία ήταν ΤΟ μεγάλο φαβορί, έπεσε όμως το 1982 ΣΤΗΝ ασταμάτητη Ιταλία του Πάολο Ρόσι όπου ΣΕ έναν αγώνα θρίλερ Ο Σώκρατες έβαλε ΕΝΑ υπέροχο και δύσκολο γκολ ΣΤΗΝ κλειστή γωνία του Ντίνο Ζοφ . Το 1986, ήταν η. Σειρά Της φιλόδοξης Γαλλίας του Μισέλ Πλατινί να στερήσει ΑΠΟ τον Σώκρατες την ευκαιρία για διάκριση στο Παγκόσμιο κύπελλο. Σε αυτό τον αγώνα μάλιστα ο Σώκρατες αστόχησε στη διαδικασία των πέναλτι.

Συνολικά ΜΕ την Εθνική Βραζιλίας συμμετείχε ΑΠΟ τον Μάιο του 1979 μέχρι τον Ιούνιο του 1986 σε 63 αγώνες και σκόραρε 25 φορές.

[ Επεξεργασία ]

Η επαγγελματική καριέρα του ξεκίνησε το 1974 ΣΤΗ Μποταφόγκο , Αλλα ΤΟ μεγαλύτερο διάστημά Της αγωνίστηκε ΣΤΗΝ αριστερών καταβολών Πολιτικών Κορίνθιανς του Σάο Πάολο .Εκεί ο Σώκρατες πρωτοστάτησε σε ένα πείραμα που έμεινε στην ιστορία ως «κορινθιακή δημοκρατία», βάσει του οποίου οι ποδοσφαιριστές είχαν βαρύνοντα λόγο στα διοικητικά και αγωνιστικά ζητήματα. Γενικά υπήρξε πολύ αγαπητός, αφού μέσω του Ποδοσφαίρου εξέφραζε την αντίθεσή του ΣΤΗ στρατιωτική δικτατορία Που κυβερνούσε τη Βραζιλία.

ΣΤΗΝ Ευρώπη είχε ΕΝΑ ΜΙΚΡΟ ΠΕΡΑΣΜΑ ΑΠΟ την ΙΤΑΛΙΚΗ Φιορεντίνα την περίοδο 1984-1985 και μετέπειτα αγωνίστηκε ΣΕ δύο ακόμα σημαντικούς συλλόγους του βραζιλιάνικου πρωταθλήματος , τη Φλαμένγκο και τη Σάντος . Το 1989 επέστρεψε στην πρώτη του ομάδα, την Μποταφόγκο, όπου έκλεισε την επαγγελματική καριέρα του.

Το 2004 επέστρεψε στα γήπεδα αγωνιζόμενος σε μια μικρή ερασιτεχνική αγγλική ομάδα (Garforth), ως παίκτης-προπονητής με συμβόλαιο ενός μήνα.