Παγκόσμιο Συνέδριο Φιλοσοφίας στην Αθήνα, το 2013

πηγή: Η Καθημερινή



Παγκόσμιο συνέδριο φιλοσοφίας, στο οποίο θα συμμετάσχουν πάνω από 3.000 φιλόσοφοι απ΄όλο τον κόσμο, θα γίνει στην Αθήνα το 2013, όπως ανακοίνωσε σήμερα η υπουργός Παιδείας Α. Διαμαντοπούλου, μετά τη συνάντησή της με εκπροσώπους της Εκτελεστικής Επιτροπής της Παγκόσμιας Ομοσπονδίας Φιλοσοφικών Εταιρειών και της Ελληνικής Οργανωτικής Επιτροπής του 23ου Παγκοσμίου Συνεδρίου Φιλοσοφίας.

Όπως τόνισε η Α. Διαμαντοπούλου, το υπουργείο Παιδείας θα υποστηρίξει το πρόγραμμα, σε συνεργασία με τους «Δρόμους της Γνώσης», ένα σύνολο δράσεων που αφορά την αναβίωση της Ακαδημίας Πλάτωνος και φιλοδοξεί να φέρει τη φιλοσοφία στα ελληνικά σχολεία. Φιλοδοξεί, επίσης, να συνδέσει τις φιλοσοφικές σχολές και τα κλασικά λύκεια όλου του κόσμου με τον ομφαλό της φιλοσοφίας, παγκόσμια, που είναι η Ακαδημία Πλάτωνος.

Συγκεκριμένα, το Συνέδριο θα πραγματοποιηθεί στην Αθήνα, το 2013, 2.400 χρόνια μετά την ίδρυση της Ακαδημίας του Πλάτωνος.

Η υπουργός υπογράμμισε τη σπουδαιότητα του προγράμματος «Ακαδημία Πλάτωνος: οι δρόμοι της Γνώσης», ενός ολοκληρωμένου προγράμματος δράσεων στην Ακαδημία Πλάτωνος, που στόχο έχει την ανάκτηση της συνοχής της πόλης, την ενεργοποίηση των πολιτών και την ανάδειξη της πολιτιστικής κληρονομίας ως μέσο καλλιέργειας και γνώσης.

www.kathimerini.gr με πληροφορίες από ΑΠΕ-ΜΠΕ

«Τα ηθικά ζητήματα μαγνητίζουν τους νέους»

Ένας ακαδημαϊκός «ροκ σταρ»

«Τα ηθικά ζητήματα μαγνητίζουν τους νέους» λέει ο καθηγητής Πολιτικής Φιλοσοφίας Μάικλ Σαντέλ

THE NEW YORK TIMES Tου Τhomas Friedma

ΤΑ ΝΕΑ Πέμπτη 07 Ιουλίου 2011

Εάν χάσατε το τελευταίο τεύχος της κινέζικης έκδοσης του «Newsweek», επιτρέψτε μου να σας ενημερώσω. Ποιος νομίζετε ότι ήταν στο εξώφυλλο ως «ο ξένος με τη μεγαλύτερη επιρροή» στην Κίνα; Ο Μπαράκ Ομπάμα; Οχι. Ο Μπιλ Γκέιτς. Οχι. Αντε να σας βοηθήσω λίγο. Θεωρείται ροκ σταρ στην Ασία και άνθρωποι στην Κίνα, την Ιαπωνία και τη Νότια Κορέα πληρώνουν όσο όσο τα εισιτήρια για να τον παρακολουθήσουν. Είναι ο Μάικλ Σαντέλ, καθηγητής Πολιτικής Φιλοσοφίας στο Πανεπιστήμιο του Χάρβαρντ.

Αυτή η είδηση δεν θα προκαλέσει έκπληξη στους φοιτητές του Χάρβαρντ, εκ των οποίων περίπου 15.000 έχουν παρακολουθήσει το θρυλικό μάθημά του για τη «Δικαιοσύνη». Αυτό που τον κάνει τόσο συναρπαστικό είναι τα παραδείγματα από την πραγματική ζωή που χρησιμοποιεί για να εξηγεί τη σκέψη του Αριστοτέλη, του Καντ και του Τζον Στίουαρτ Μιλ.
Ο 58χρονος Σαντέλ αρχίζει κάνοντας μια ερώτηση, π.χ. «είναι δίκαιο το ότι ο παρουσιαστής της TV Ντέιβιντ Λέτερμαν κερδίζει 700 φορές περισσότερα χρήματα από έναν δάσκαλο;». 'Η «είμαστε ηθικά υπεύθυνοι να διορθώσουμε τα λάθη που έκανε η γενιά των παππούδων μας;» Οι φοιτητές απαντούν, διαφωνούν, συμφωνούν και οι συζητήσεις παίρνουν συχνά συναρπαστική τροπή. Οι διδασκαλίες αυτές κινηματογραφήθηκαν το 2009 από έναν τηλεοπτικό σταθμό της Βοστώνης και έγιναν πολύ δημοφιλείς - τώρα μπορεί να τις δει κάποιος διαδικτυακά στο . Πέρσι ένα γιαπωνέζικο κανάλι τις πρόβαλε, ο κόσμος ενθουσιάστηκε και το Πανεπιστήμιο του Τόκιο καθιέρωσε ένα μάθημα βασισμένο στην ιδέα του Σαντέλ. Στην Κίνα εθελοντές μετέφρασαν τη σειρά και την ανέβασαν στο Διαδίκτυο όπου την παρακολούθησαν εκατομμύρια θεατές. 

        Το πρόσφατο βιβλίο του Σαντέλ «Δικαιοσύνη: Τι είναι το σωστό;» - στα ελληνικά κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Πόλις - πούλησε ένα εκατομμύριο αντίτυπα μόνο στην Ανατολική Ασία. Ενα βιβλίο για την ηθική φιλοσοφία!

        Στην Κίνα ο Σαντέλ (που είναι στενός φίλος μου) έτυχε θερμής υποδοχής. Μόλις τελείωσε μια περιοδεία για την προώθηση του βιβλίου του καθώς και διαλέξεις στα Πανεπιστήμια Τσινγκούα και Φουντάν, όπου συνέρρευσαν χιλιάδες φοιτητές. Στο Τσινγκούα μάλιστα εγκαινιάσθηκε το μάθημα «Κριτική σκέψη και ηθικοί λόγοι». Η επίσκεψη έγινε θέμα στα κεντρικά δελτία ειδήσεων της τηλεόρασης. Η δημοτικότητα του Σαντέλ στην Ασία αντανακλά τη διασταύρωση τριών τάσεων. Η μία είναι η ανάπτυξη της διαδικτυακής εκπαίδευσης καθώς πλέον οι φοιτητές σε όποιο σημείο του κόσμου κι αν βρίσκονται έχουν πρόσβαση στους καλύτερους καθηγητές μέσω Ιντερνετ. Η άλλη είναι η δίψα της Ασία σε ένα πιο δημιουργικό στυλ διδασκαλίας που να περιλαμβάνει συζήτηση ώστε να παράγει πιο δημιουργικούς και καινοτόμους φοιτητές. Και η τρίτη είναι η λαχτάρα των νέων να εμπλακούν σε συζητήσεις για την ηθική από το να μαθαίνουν ξερά οικονομία, επιχειρήσεις ή μηχανική. 

Ο Σαντέλ, λοιπόν, φαίνεται να αγγίζει κάτι βαθύ τόσο στη Βοστώνη όσο και στο Πεκίνο. «Οι φοιτητές παντού διψούν για συζητήσεις σχετικά με τα μεγάλα ηθικά ζητήματα που αντιμετωπίζουμε στην καθημερινότητά μας», υποστηρίζει ο καθηγητής του Χάρβαρντ. «Πρόσφατα, φαινομενικά τεχνικές οικονομικές ερωτήσεις έχουν παραγκωνίσει τις ερωτήσεις για τη δικαιοσύνη και το κοινό καλό. Σε πολλές κοινωνίες, υπάρχει μια αυξανόμενη αίσθηση ότι το ΑΕΠ και οι αξίες της αγοράς δεν παράγουν από μόνα τους ευτυχία ή μια καλή κοινωνία. Το όνειρό μου είναι να φτιάξω μια διεθνή τάξη μέσω βίντεο για να συνδέσω φοιτητές από πολλές χώρες και κουλτούρες και να συζητήσουμε μαζί ηθικά ζητήματα μαθαίνοντας ο ένας από τον άλλο».

Κώστας Αξελός: Αυτό που επέρχεται

Ελευθεροτυπία, Τρίτη 17 Μαΐου 2011

ΤΟΝ ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟ ΚΥΚΛΟΦΟΡΕΙ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΤΟ «ΥΣΤΑΤΟ» ΚΛΗΡΟΔΟΤΗΜΑ ΤΟΥ

«Ο καθένας διατηρεί μια τόση δα ελπίδα ότι κάτι καλύτερο θα έλθει. Ακόμη κι εκείνοι που παριστάνουν ότι αρνούνται ριζικά το υπάρχον σύστημα και τη χωλή του ανάπτυξη, είναι εντελώς ανίκανοι να κάνουν ένα ελάχιστο άλλο, ένα διαφορετικό βηματάκι (...).

Το αύριο δεν θα είναι πιο χαρωπό, όπως δεν ήταν πιο χαρωπό το χθες, όπως δεν είναι πιο χαρωπό το σήμερα, παρ' όλες τις πιο εξωραϊσμένες αρχαϊκές ή ουτοπικές φλυαρίες. Ούτε ο εαυτός ως άλλος, ούτε το είναι μαζί των μεν με τους άλλους είναι προορισμένα, διά μέσου όλων των μελλοντικών μεταβολών, να παγιωθούν στη συναισθηματική διάθεση του πρωτείου της χαράς ή του πρωτείου της λύπης, πράγμα που δεν σημαίνει ότι μας έχει λάχει να αναζητήσουμε καταφύγιο σε μιαν οποιαδήποτε ουδετερότητα».

Είναι, ίσως, άχαρο ν' απομονώνει κανείς θραύσματα από έναν ρέοντα φιλοσοφικό λόγο, όπως είναι αυτός του Κώστα Αξελού. Αλλά ακόμα και σ' αυτές τις ελάχιστες φράσεις αναγνωρίζεται όχι μόνο η διαχρονικότητα, αλλά και η επικαιρότητα μιας σκέψης ζωντανής - κι ας συμπληρώθηκαν 15 μήνες από το θάνατό του. Υστατο «κληροδότημα» του Αξελού υπήρξε το βιβλίο «Αυτό που επέρχεται». Κυκλοφόρησε στη Γαλλία το 2009 (με το περιεχόμενό του κατανεμημένο σε 342 αποσπάσματα-κεφάλαια, υπό διαφορετικό τίτλο το καθένα). Στην Ελλάδα θα κυκλοφορήσει το φθινόπωρο του 2011, απ' την «Εστία», σε μετάφραση της Κατερίνας Δασκαλάκη, συντρόφου επί τρεις δεκαετίες του φιλοσόφου και μεταφράστριας σχεδόν του συνόλου του έργου του στα ελληνικά.

Πρόγευση δίνουν τα 9 αποσπάσματα-κεφάλαια, που δημοσιεύονται στο νέο, 92ο τεύχος του περιοδικού «Εντευκτήριο», κεντρικός άξονας ενός 45σέλιδου αφιερώματος στον Ελληνα στοχαστή. Περιλαμβάνονται ακόμη: κείμενα του φιλοσόφου και μελετητή του Αξελού, Ζαν Λοξερουά, της διδάκτορος Φιλοσοφίας Σερβάν Ζολιβέ, του πεζογράφου και δοκιμιογράφου Φίλιππου Δ. Δρακονταειδή και της ιστορικού Στέλλας Μανέ. Δημοσιεύεται το αναλυτικό «Χρονολόγιο Κώστα Αξελού» (1924-2010), που συνέταξε η Δασκαλάκη, και η εργογραφία του.

Το τεύχος παρουσιάστηκε χθες, εγκαινιάζοντας και τον πολυχώρο Eco Zone του Ομίλου Economia, διακοσμημένο για την περίσταση με προσωπογραφίες του Αξελού από τον Ιάσονα Μολφέση. Διευθύντρια του Ομίλου, αλλά και των εκδόσεων «Κέρκυρα», η Αλεξάνδρα Βοβολίνη, μίλησε για τον Αξελό όπως τον είχε γνωρίσει, «προσηνή, κράμα πνευματικής υπεροχής και απόλυτης καταδεκτικότητας».

Ανάλογη εντύπωση «ενός ανθρώπου απλού, με μετρημένα λόγια και πολλές σιωπές», είχε και ο διευθυντής του «Εντευκτηρίου», Γιώργος Κορδομενίδης, όταν τον πρωτοσυνάντησε. Οσο για τη Σερβάν Ζολιβέ, αναφέρθηκε στις βασικές αρχές της σκέψης του, συστήνοντας το υπό ελληνική έκδοση βιβλίο ως ένα «είδος φιλοσοφικής διαθήκης». Συγκινημένη βαθιά, η Κατερίνα Δασκαλάκη δεν θέλησε να μιλήσει.

Μίλησε, όμως, ο προέδρος του ΕΚΕΒΙ, Τάκης Θεοδωρόπουλος, που κλήθηκε να πει δυο λόγια για την πιο πρόσφατη ελληνική έκδοση («Νεφέλη», 2010) έργου του Αξελού: Γραμμένο το 1954, το βιβλίο «Η Μοίρα της Σύγχρονης Ελλάδας» είναι «ένα κείμενο που μοιάζει απολογιστικό, αλλά διαβάζεται και ως προγραμματικό για όσα επέρχονται», επισήμανε ο Θεοδωρόπουλος, υπενθυμίζοντας τον χαρακτηρισμό-κλειδί «η Ελλάδα της σχεδόν πραγματικότητας», τον οποίο είχε «εντοπίσει» ο Αξελός ήδη από τότε.

ΝΑΤΑΛΙ ΧΑΤΖΗΑΝΤΩΝΙΟΥ