Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Νεοελληνική Γλώσσα Β' Λυκείου. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Νεοελληνική Γλώσσα Β' Λυκείου. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Πέμπτη 12 Μαΐου 2011

Θέμα Έκθεσης: Νεοελληνική Γλώσσα Γ' Λυκείου:Πανελλήνιες Εξετάσεις 2011

πηγή: Ύπουργείο Παιδείας δια βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων (εδώ)



ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΕΣ ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ Γ΄ ΤΑΞΗΣ

ΗΜΕΡΗΣΙΟΥ ΓΕΝΙΚΟΥ ΛΥΚΕΙΟΥ ΚΑΙ ΕΠΑΛ



(ΟΜΑΔΑ Β΄)




ΠΕΜΠΤΗ

12 ΜΑΪΟΥ 2011




ΕΞΕΤΑΖΟΜΕΝΟ ΜΑΘΗΜΑ:



ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΗ ΓΛΩΣΣΑ ΓΕΝΙΚΗΣ ΠΑΙΔΕΙΑΣ










ΚΕΙΜΕΝΟ




Είναι δεδομένο ότι το διαδίκτυο έφερε μια πιο ισότιμη πρόσβαση στη γνώση. Ζούμε ένα κύμα εκδημοκρατισμού της γνώσης. Παλιότερα, για να δει κανείς τη βιβλιοθήκη του Κέμπριτζ, έπρεπε να ταξιδέψει χιλιάδες χιλιόμετρα. Σήμερα, μπορεί να βρει τα βιβλία της από το γραφείο του. Παλιότερα, έπρεπε να έχει κάποιος λεφτά για να παρακολουθήσει μαθήματα του ΜΙΤ[1]. Σήμερα, έρχονται διαδικτυακά στο σπίτι του.

Σ’ αυτόν τον υπαρκτό εκδημοκρατισμό της γνώσης ορθώνονται τρεις γκρίνιες. Η μία είναι η άρνηση της τεχνολογίας, εξαιτίας των πιθανών κινδύνων που έχει η ανάπτυξή της. Ο Πολ Βιρίλιο, για παράδειγμα, έγραψε την «Πληροφοριακή Βόμβα». Είναι σίγουρος ότι η κοινωνία της γνώσης ενέχει κινδύνους, αλλά άγνωστους. Δεν τους ξέρει, αλλά...υπάρχουν. Η δεύτερη γκρίνια έχει να κάνει με τα «παιδάκια της Αφρικής». Το ακούμε για κάθε νέα τεχνολογία: «Τι να το κάνω εγώ το εμβόλιο για το Αλτσχάιμερ[2], όταν τα παιδιά της Αφρικής δεν έχουν ούτε ασπιρίνη για τον πυρετό;». Το επιχείρημα έχει εν μέρει λογική. Πραγματικά «τι να το κάνεις το εμβόλιο για το Αλτσχάιμερ, αν δεν έχεις Αλτσχάιμερ;». Αν όμως αποκτήσεις, το πρώτο που ξεχνάς είναι τα «παιδάκια της Αφρικής». Η τρίτη γκρίνια έχει να κάνει με το διαβόητο «ψηφιακό χάσμα». Βέβαια, καμιά τεχνολογία, καμιά επιστημονική επανάσταση δεν διαχέεται αμέσως σε όλη την υφήλιο. Ο Γουτεμβέργιος τύπωσε την πρώτη Βίβλο το 1455· ωστόσο στην Ελλάδα η τυπογραφία ήρθε στις αρχές του 19ου αιώνα. Όσο για το τυπωμένο βιβλίο, ακόμη πασχίζουμε να γίνει κτήμα του ελληνικού λαού. Το σημαντικό, όμως, είναι ότι η επανάσταση έγινε και ακόμη προχωρεί. Εξάλλου, αυτοί που μιλούν για ψηφιακό χάσμα στην Αφρική πρέπει να αναλογιστούν ποιο είναι το τυπογραφικό χάσμα του δυτικού κόσμου με την Αφρική.

Πολύ περισσότεροι άνθρωποι μπορούν να μετέχουν ισότιμα στην κοινωνία της γνώσης και πλέον όχι μόνον ως αναγνώστες, αλλά και ως συγγραφείς. Στον κυβερνοχώρο, οικονομικά και τεχνολογικά, όλοι βρίσκονται στο ίδιο σημείο εκκίνησης. Στο διαδίκτυο, το άρθρο ενός δημοσιογράφου είναι εξίσου προσβάσιμο με το άρθρο ενός πιτσιρίκου. Δηλαδή, τα δίκτυα επικοινωνιών ισοπεδώνουν παλιές ιεραρχίες της βιομηχανικής κοινωνίας και απομένει να δούμε αν θα συνθέσουν νέες. Στον κυβερνοχώρο λειτουργεί καθένας σύμφωνα με τις ανάγκες του και τις δυνατότητές του. Αυτό όμως δημιουργεί έναν κατακερματισμό της εμπειρίας που τρομάζει πολλούς. Η κοινότητα χρειάζεται την κοινή εμπειρία για να είναι κοινότητα. Από την άλλη, όλη αυτή η πληθώρα διαθέσιμων πληροφοριών μετατρέπεται σε άγχος. «Πληροφοριακό άγχος» το ονομάζουν κάποιοι ψυχολόγοι: «να προλάβω να δω το ένα, να διαβάσω το άλλο, να μη χάσω το τρίτο, ώστε να μην είμαι εκτός θέματος και εκτός της κοινότητας όπου ζω και λειτουργώ». Αυτό το άγχος είναι λογικό να υπάρχει και να μεγεθύνεται, όσο μεγαλώνει το ποσό των πληροφοριών που όλοι έχουμε διαθέσιμες.

Όλα αυτά είναι πραγματικά, αλλά το ίδιο θα έλεγε κι ένας μοναχός του Μεσαίωνα βλέποντας την πλημμύρα των αιρετικών κειμένων που άρχισαν να βγαίνουν από τις τυπογραφικές μηχανές. Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι η πληροφορική επανάσταση είναι σε μετάβαση και κάθε επανάσταση σε μετάβαση διασπείρει σύγχυση. Το παλιό δεν έχει πεθάνει και το καινούριο δεν έχει γεννηθεί.

Πάσχος Μανδραβέλης

Από τον ημερήσιο τύπο (διασκευή).



 A1. Να γράψετε στο τετράδιό σας την περίληψη του κειμένου που σας δόθηκε. (100-120 λέξεις)

Μονάδες 25

Β1. «Η κοινότητα χρειάζεται την κοινή εμπειρία για να είναι κοινότητα». Να αναπτύξετε σε μία παράγραφο 60 - 80 λέξεων το περιεχόμενο της παραπάνω περιόδου.

Μονάδες 10

Β2. α) Να αναφέρετε δύο τρόπους ανάπτυξης της δεύτερης παραγράφου. («Σ’ αυτόν τον υπαρκτό [...] με την Αφρική»). (Μονάδες 4)

       β) Να βρείτε τη δομή της ίδιας παραγράφου. (Μονάδες 3)

Μονάδες 7

Β3. α) Να αιτιολογήσετε τη χρήση των εισαγωγικών στις παρακάτω περιπτώσεις:

«Πληροφοριακή Βόμβα»

«Τι να το κάνω εγώ το εμβόλιο για το Αλτσχάιμερ, όταν τα παιδιά της Αφρικής δεν έχουν ούτε ασπιρίνη για τον πυρετό;»

«Πληροφοριακό άγχος»

(Μονάδες 3)

β) Να βρείτε στο κείμενο πέντε παραδείγματα μεταφορικής λειτουργίας της γλώσσας. (Μονάδες 5)

Μονάδες 8

Β4. α) Να γράψετε από ένα συνώνυμο για καθεμιά από τις παρακάτω λέξεις του κειμένου:

πιθανών, ξεχνάς, κατακερματισμό, μετατρέπεται, διασπείρει.
(Μονάδες 5)

β) Να γράψετε από ένα αντώνυμο για καθεμιά από τις παρακάτω λέξεις του κειμένου:

υπαρκτό, άρνηση, σίγουρος, προσβάσιμο, λογικό.

(Μονάδες 5)

Μονάδες 10

Γ1. Ως ομιλητής σε ημερίδα που οργανώνει το σχολείο σου με θέμα τη χρήση του διαδικτύου, να αναπτύξεις τις απόψεις σου σχετικά με τις υπηρεσίες που προσφέρει το διαδίκτυο στη διάδοση της γνώσης, καθώς και τους τρόπους με τους οποίους μπορεί αυτό να αξιοποιηθεί δημιουργικά στο πλαίσιο του σχολείου. (500-600 λέξεις)

Μονάδες 40












[1] ΜΙΤ: Τεχνολογικό Ινστιτούτο Μασαχουσέτης.


[2] Αλτσχάιμερ: Νόσος με κυριότερο σύμπτωμα την απώλεια της μνήμης.


Οι γκρίνιες για το Διαδίκτυο (ολοκληρο το κείμενο του Πάσχου Μανδραβέλη)

Οι γκρίνιες για το Διαδίκτυο
πηγή: Καθημερινή (εδώ)

<><><><> Χωρία και σημεία σε κόκκινο είναι αυτά που αφαιρέθηκαν, άλλαξαν ή προστέθηκαν στη διασκευή.<><><> Η λέξη «πιτσιρίκου» είναι link.

Tου Πασχου Μανδραβελη
Είναι δεδομένο ότι το Διαδίκτυο έφερε μια πιο ισότιμη πρόσβαση στη γνώση. Ζούμε ένα κύμα εκδημοκρατισμού της γνώσης· γεωγραφικό και ταξικό. Παλιότερα, για να δει κανείς τη βιβλιοθήκη του Κέμπριτζ, έπρεπε να ταξιδέψει χιλιάδες χιλιόμετρα. Σήμερα, μπορεί να βρει τα βιβλία της από το γραφείο του. Παλιότερα, έπρεπε να έχει κάποιος λεφτά για να παρακολουθήσει μαθήματα του ΜΙΤ. Σήμερα, έρχονται διαδικτυακά σπίτι του.

Σ' αυτόν τον υπαρκτό εκδημοκρατισμό της γνώσης ορθώνονται τρεις γκρίνιες. Η μία είναι η άρνηση της τεχνολογίας, εξαιτίας των πιθανών κινδύνων που έχει η ανάπτυξή της. Ο Πολ Βιρίλιο, για παράδειγμα, έγραψε την «Πληροφοριακή Βόμβα». Είναι σίγουρος ότι η κοινωνία της γνώσης ενέχει κινδύνους, αλλά άγνωστους. Δεν τους ξέρει, αλλά... υπάρχουν. Μεταμοντέρνος λόγος λέγεται αυτό.

Η δεύτερη γκρίνια έχει να κάνει με «τα παιδάκια της Αφρικής». Το ακούμε για κάθε νέα τεχνολογία: «Τι να το κάνω εγώ το εμβόλιο για το Αλτσχάιμερ, όταν τα παιδιά της Αφρικής δεν έχουν ούτε ασπιρίνη για τον πυρετό;». Το επιχείρημα έχει εν μέρει λογική. Πραγματικά «τι να το κάνεις το εμβόλιο για το Αλτσχάιμερ, αν δεν έχεις Αλτσχάιμερ;». Αν όμως αποκτήσεις, το πρώτο που ξεχνάς είναι τα «παιδάκια της Αφρικής».

Η τρίτη γκρίνια έχει να κάνει με το διαβόητο «ψηφιακό χάσμα». Βέβαια, καμιά τεχνολογία, καμιά επιστημονική επανάσταση δεν διαχέεται αμέσως σε όλη την υφήλιο. Ο Γουτεμβέργιος τύπωσε την πρώτη Βίβλο το 1455, στην Ελλάδα η τυπογραφία ήρθε στις αρχές του 19ου αιώνα. Οσο για το τυπωμένο βιβλίο, ακόμη πασχίζουμε να γίνει κτήμα του ελληνικού λαού. Το σημαντικό, όμως, είναι ότι η επανάσταση έγινε και ακόμη προχωρεί. Εξάλλου, αυτοί που μιλούν για ψηφιακό χάσμα στην Αφρική πρέπει να αναλογιστούν ποιο είναι το τυπογραφικό χάσμα του δυτικού κόσμου με την Αφρική.

Πολύ περισσότεροι άνθρωποι μπορούν να μετέχουν ισότιμα στην κοινωνία της γνώσης και πλέον όχι μόνον ως αναγνώστες, αλλά και ως συγγραφείς. Στον κυβερνοχώρο, οικονομικά και τεχνολογικά όλοι βρίσκονται στο ίδιο σημείο εκκίνησης. Στο Διαδίκτυο, το άρθρο ενός δημοσιογράφου είναι εξίσου προσβάσιμο με το άρθρο ενός πιτσιρίκου. Και στην περίπτωση του γνωστού «πιτσιρίκου» έχει και μεγαλύτερη αναγνωσιμότητα απ' ό, τι τα άρθρα πολλών καθιερωμένων δημοσιογράφων. Δηλαδή, τα δίκτυα επικοινωνιών ισοπεδώνουν παλιές ιεραρχίες της βιομηχανικής κοινωνίας και απομένει να δούμε αν θα συνθέσουν νέες. Και δεν μιλάμε μόνο για το Ιnternet. Παρατηρήθηκε στις επιχειρήσεις ότι τα εσωτερικά δίκτυα επικοινωνιών έκαναν παρωχημένες πολλές θέσεις εργασίας εργοδηγών και άλλων εργαζομένων που χαρακτηρίζονται από τον όρο «middle management». Τα μεσαία στελέχη μιας επιχείρησης χρειάζονται για να μεταφέρουν τις εντολές της διοίκησης από τα πάνω προς τα κάτω. Οι γραφειοκράτες οποιουδήποτε μηχανισμού αυτόν τον ρόλο επιτελούν. Πολλοί έχασαν τη δουλειά τους επειδή τα ηλεκτρονικά δίκτυα έκαναν τον ρόλο τους παρωχημένο.


Τα δίκτυα υπολογιστών, λοιπόν, ισοπεδώνουν ιεραρχίες. Στον κυβερνοχώρο λειτουργεί καθένας σύμφωνα με τις ανάγκες του και τις δυνατότητές του. Αυτό όμως δημιουργεί έναν κατακερματισμό της εμπειρίας που τρομάζει πολλούς. Είναι διαφορετικά και πολύ πιο εύκολα τα πράγματα αν έχεις τρεις εφημερίδες να ορίζουν την πολιτική ατζέντα, δύο κανάλια που σου επισημαίνουν τι είναι σημαντικό να δεις και (γιατί όχι;) να σκεφτείς και αν έχεις δέκα βιβλία τον χρόνο για να διαμορφώσεις φιλοσοφία ζωής, αντί να έχεις εκατομμύρια από δαύτα και να ψάχνεις να βρεις άκρη. Σίγουρα, οι παρέες, οι κοινότητες δένονται πάρα πολύ όταν όλοι έχουν δει τον «Αγνωστο Πόλεμο» κι έχουν ένα κοινό θέμα συζήτησης, αντί να πας την επόμενη μέρα στο γραφείο και ο ένας να έχει δει Αντέννα, ο άλλος MTV, ο τρίτος CNN, ο τέταρτος ένα βίντεο στο YouTube κ.λπ. Η κοινότητα χρειάζεται την κοινή εμπειρία για να είναι κοινότητα. Από την άλλη, όλη αυτή η πληθώρα διαθέσιμων πληροφοριών μετατρέπεται σε άγχος. «Πληροφοριακό άγχος» το ονομάζουν κάποιοι ψυχολόγοι: "να προλάβω να δω το ένα, να διαβάσω το άλλο, να μη χάσω το τρίτο κ. λπ. ώστε να μην είμαι εκτός θέματος και εκτός της κοινότητας όπου ζω και λειτουργώ". Αυτό το άγχος είναι λογικό να υπάρχει και να μεγεθύνεται, όσο μεγαλώνει το ποσό των πληροφοριών που όλοι έχουμε διαθέσιμες.

Ολα αυτά είναι πραγματικά, αλλά το ίδιο θα έλεγε κι ένας μοναχός του Μεσαίωνα βλέποντας την πλημμύρα των αιρετικών κειμένων που άρχισαν να βγαίνουν από τις τυπογραφικές μηχανές. Δεύτερον, δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι η πληροφορική επανάσταση είναι σε μετάβαση και κάθε επανάσταση σε μετάβαση διασπείρει σύγχυση. Το παλιό δεν έχει πεθάνει και το καινούργιο δεν έχει γεννηθεί. Είναι η περίοδος που στη μελέτη των επιστημονικών επαναστάσεων ο Τόμας Κουν ονομάζει «περίοδο της ιδιόρρυθμης επιστήμης». Τότε, γράφει, όλοι οι επιστήμονες νιώθουν ότι έχουν χάσει το έδαφος κάτω από τα πόδια τους και υπήρχαν πολλά ιστορικά παραδείγματα επιστημόνων που εγκατέλειψαν τη θεραπεία της επιστήμης επειδή ακριβώς δεν είχαν πού να σταθούν. Τρίτον, ακόμη και στον παλιό κόσμο της τυπογραφίας, τα ΜΜΕ είχαν υπονομεύσει με πολλή επιτυχία «την αίσθησή μας για το τι είναι αληθές και τι όχι, τι είναι πραγματικό και τι φανταστικό».


Ενάντια στην τεχνολογική πρόοδο
Τις τελευταίες δεκαετίες έχει αναπτυχθεί ένας «προοδευτικός συντηρητισμός» για κάθε νέα τεχνολογία. Ο πιο εμφανής εκφράζεται από πολλούς εκπροσώπους των οικολογικών κινημάτων. Η άρνηση της τεχνολογικής προόδου γίνεται λίγο της μόδας. Τη δεκαετία του 1970, το τρομερό παιδί του «Μάη του '68», ο σκιτσογράφος Reiser, είχε φτιάξει ένα κόμικ για να διακωμωδήσει αυτή την άρνηση του εκδημοκρατισμού που φέρνει η τεχνολογία. «Οταν (παλιά) οι πλούσιοι είχαν αυτοκίνητο, ήταν σημαντικό γεγονός. Τώρα που οι φτωχοί έχουν αυτοκίνητο, είναι καταστροφή». «Οταν οι πλούσιοι πήγαιναν για μπάνιο στη θάλασσα, ήταν κάτι αξιοπερίεργο. Οταν οι φτωχοί πάνε για μπάνιο στη θάλασσα, είναι επιδρομή». «Οταν οι πλούσιοι πήγαιναν σε εξωτικά μέρη, γίνονταν βιβλία και συζητήσεις. Τώρα που πηγαίνει και η μεσαία τάξη, καταστρέφεται ο πλανήτης». Θα μπορούσαμε να το συμπληρώσουμε, λέγοντας «όταν έγραφαν μόνο... λίγοι, είχαμε πρόοδο. Τώρα που γράφουν πολλοί, έχουμε καταστροφή της κουλτούρας».
Ιnfo
- Robert Pirsig, «Το Ζεν και η τέχνη της συντήρησης της μοτοσικλέτας», εκδ. Κάκτος
- Νταν Μπράουν, «Η δικτατορία του κυβερνοχώρου», εκδ. Καστανιώτη
www.kathimerini.gr

Κυριακή 8 Μαΐου 2011

Έκθεση: Διαδίκτυο - Εφημερίδες - Μπλόγκς (Blogs)

επιμέλεια: Παναγιώτης Κύριλλος, Θωμάς Μελάς
Εκπομπή: Χθες - Σήμερα - Αύριο,  με το Σεραφείμ Φυντανίδη, ΝΕΤ, Κυριακή 1-11-2009, 16.00



Το παραπάνω απόσπασμα, όπως και τα άλλα τέσσερα, που κυκλοφορούν στο Διαδίκτυο (αυτά εχουμε εντοπίσει, μπορεί να έχουν άνεβει κι άλλα, το Διαδίκτυο είναι αχανές ούτως ή άλλως)  είναι πάρα πολύ χρήσιμα και αποδίδουν το περιεχόμενο και το πνεύμα της εκπομπής. Είναι ανάγκη όμως να σημειώσουμε ότι παραλείπουν ορισμένα  σημαντικά και κρίσιμα, θα μπορούσε να πει κανείς,  στοιχεία της εκπομπής:

1. Την αναφορά στη δολοφονία του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου, η οποία αποτέλεσε τον καταλύση για την έκρηξη των Blogs στην Ελλάδα: το γεγονός της δολοφονίας του Α. Γρηγορόπουλου καταγράφηκε από κάμερα κινητού τηλεφώνου και ως είδηση διαδόδηκε διαδικτυακά. Το γεγονός αυτό σε αντιδιαστολή με την αναγκαστική αδυναμία παρουσιάσης της δολοφονίας από τις εφημερίδες (οι κυριακάτικες εφημερίδες κλείνουν από το μεσημέρι του Σαββάτου, μπορεί και πιο πριν) αποτέλεσε την "αφόρμηση"  για το Σεραφείμ Φυντανίδη ώστε να ασχοληθεί με το θέμα: διαδικτυο και εφημερίδες.

2. Ένθετα ρεπορτάζ με, ενδιαφέρουσες και επίκαιρες, απόψεις ανθρώπων του χώρου των ΜΜΕ.

1ο Μέρος
  • Σεραφείμ Φυντανίδης
           Το Διαδίκτυο είναι Frennemi (φίλος και εχθρός) του κλασικού Τύπου (έντυπου και ηλεκτρονικού);

            Οι εφημερίδες θα πεθάνουν λόγω διαδικτύου;
  • Γιώργος Σεφερτζής: 
1. Αν συμβεί αυτό, δε θα φταίει το Διαδίκτυο!
Αιτίες που οδηγούν στην κρίση των εφημερίδων.

2. Στοιχεία διάδοσης - μορφές διείσδυσης του Διαδικτύου

3. Πλεονεκτήματα του Διαδικτύου (που έχουν συμβάλει στη διάδοσή του):

α. Συμβατότητα του Διαδικτύου με το χρόνο του επαγγελματία. Οι επαγγελματίες, όπως λίγο-πολύ όλοι οι χρήστες, πάσχουν από έλλειψη χρόνου. Μπορούν να βοηθηθούν από το Διαδίκτυο: να έχουν την ενημέρωση που θέλουν, όταν τη θέλουν.

β. Δυνάμει κινηματικός χαρακτήρας που έχει το Διαδίκτυο (καθιστα το Διαδίκτυο άκρως ανταγωνιστικό προς κάθε άλλο Μέσο Μαζικής Ενημέρωσης): Συμμετοχή - Διαδραστικότητα




  • Σεραφείμ Φυντανίδης: TVXS;

  • Στέλιος Κούλογλου:
1. TVXS: Διότι το Διαδίκτυο είναι το μέλλον
2. Η κρίση των εφημερίδων είναι διεθνές φαινόμενο. Στην Ελλάδα όμως έχουμε καταρρευση της κυκλοφορίας τους.
Η κατάρρευση της κυκλοφορίας των εφημερίδων στην Ελλάδα οφείλεται κυρίως
στην υποβάθμιση του περιεχομένου τους,
στο ότι κάθε εφημερίδα "έχασε την ψυχή της", διότι μεταβλήθηκε σε καταναλωτικό από ενημερωτικό προϊόν.
3. Έσοδα των διαδικτυακών ΜΜΕ -  Συνδρομή -  Διαφήμιση

4. Ανάγκη ενημέρωσης και Δημοσιογραφίας θα εξακολουθεί να υφίσταται.
    "Η ανάγκη ενημέρωσης θα υπάρχει πάντα του κόσμου και η ανάγκη δημοσιογραφίας θα υπάρχει πάντα.
Πάντα θα υπάρχει η ανάγκη δημοσιογράφων οι οποίοι είναι εκπαιδευμένοι για να κάνουν αυτή τη δουλειά του επαγγελματίες που σηκώνονται το πρωί ζκαι κοιμούνται το βράδυ, σκεφτόμενοι  την είδηση."
  • Σεραφείμ Φυντανίδης: Η ανάμιξη με τα Blogs;
  • Νίκος Δρανδάκης
1. Ενασχόληση με Blogs: περιπέτεια
Στις αρχές της δεκαετίας 2000-2010 χτιζόταν ένα κίνημα: Blogers
"Ευκαρία για μένα να δείξω προς τα έξω πως έχω φωνή, έχω κάποια πράγματα να πω ενδιαφέροντα."
Βαθμιαία άρχισε να συγκροτείται η κοινότητα των Blogers
2. Το Bloging είναι μεράκι ή είναι και επαγγελματική ενασχόληση;

Πολλοί βγάζουν λέφτα εξαιτίας του Blog...

Σημείωση: Αντί για blog: ιστολόγιο ή μπλογκ, αντί για Bloger: μπλόγκερ;

@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@

Τα υπόλοιπα αποσπάσματα χωρίς (σχολαστική και βαρετή ίσως) λεκτική παρουσίαση και (δασκαλίστικο) σχολιασμό!









@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@

Νέοι και Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης

Εξαιρετικά ενδιαφέρουσα έρευνα, φρέσκια και διεισδυτική τόσο στην προβληματική, τη μεθοδολογία και τις διαπιστώσεις της όσο και στην παρουσίασή της

Η  ΚΑΤΑΝΑΛΩΣΗ ΤΩΝ ΜΜΕ ΣΤΙΣ ΝΕΑΡΕΣ ΗΛΙΚΙΕΣ
της Άντζελας Σταθοπούλου

 (Κύκλος Διαλέξων Ζητήματα Επικοινωνίας - 26/3/2009)